Masu'nun seyir defteri

RACING SANTANDER SPOR KLUBUNDE STAJA BASLANGIC

2010-12-13T08:08:00.000-08:00

Bugun yine guzel gecen gunlerimden biriydi. Guzel diyorum cunku yeni bir ilk yasadim. Ispanya Racing Santarder Spor Klubunde Seyhan'la beraber staja basladik.

Sabah erkek saatlerde heyecanli bir sekilde spor klubunun yerini bulmaya gittik. Yeri gelmisken, Yeni Dunya Duzeninde, Artik bir yere gitmek icin bir rehbere ya da birilerine sormaya gerek kalmadi. Internetin nimetlerinden faydalanmayi biliyosaniz artik isler cok kolaylasti. Google Eart'ten diledigin adresi buluyon. Sehir hakkinda bilgi ediniyon. Hatta yerdeki yapraklari bile gorebiliyor olduk. Neysecigime. konumuza geri donersek.

Klubun ana merkezine geldigimizde futbolcular yeni yeni geliyorlardi. E haliyle gelen Audi veya Cip'ten asagi kullanmiyo. Klup doktoruyla tanistik. Ekiple ve futbolcularla tanistik. klup hakkinda bilgiler aldik. Nasil calisacagimiz hakkinda fikir sahibi olduk ve ise koyulduk.

Gunun ardindan aklimda kalan dusunceler ise iyiki boyle bir deneyime de imza attik, iyiki bugun bunlari yasiyoruz ve iyiki meslek olarak saglik alanini secmisim. Cunku mutlu olmam icin,gerekli olan malzemelerin bir cogunu bu alanda buluyorum.

Istanbul-Barcelona-Santander ve Izlenimler

2010-09-13T09:37:00.000-07:00

Selam millet size bugun Ispanya'ya gelis ve ilk izlenimlerimi anlatacam.

Malumunuz uzere Erasmus yoluyla Ispanyada bir yil kalmak icin basvuru yapmistik. Bir cok asamayi katettikten sonra nihayet pasaport ve vize islemlerimizi halletmistik. biletlerimizi almistik ve memleketimizin yolunu tutmustuk. bir kac gun memlekette kalip bayrami ailemizin yaninda gecirdikten sonra bayramin ikinci gunu Barselona'ya ucmak icin once istanbula geldik. Bir gun boyunca hic hava alanindan disari cikmadik. Ben ve Seyhan donusumlu bir kac saat Sabiha Gokcende uyuduk.Hava alaninda Allahtan internet erisimimiz vardi. Yoksa bir gun boyunca can sikintisindan maazallah olurduk.

Pasaport kontrollerimizi yaptiktan sonra ulkemizin gelecegi icin oy kullanmak istedik ama gorevliler bize sadece yurt disinda oturum alanlarin oylarini kullanabilecegini soylediler. Gerci ben hayatimda hic oy kullanmamistim ama ne hikmetse bu sefer cok istekli bir sekilde oy kullanasim gelmisti.

3.5 saatlik bir ucusun ardindan Barcelona hava alanina geldik. Havaalanina giris bizim Esenler Otogarinin girisiydi. Hatta bunu soylerken otobustekiler bir kismi espirime katilarak gulmuslerdi.Ilk basta ucakla Santandere gitmek istedik ama malum hava yolu sirketi 300 euro arti kusuratli bi fiyat cekince vazgectik.Baska alternatifleri gozden gecirdik. Gerci otobus fiyatlarina netten bakmistik ama yorgunluktan bir an once kendimizi gidecegimiz sehre atip evlerimizde dinlenmek isteyorduk. geceyi havaalanida donusumlu uyuyarak gecirdik. Sabahi once tren istasyonuna gittik. Santander'e tren olmadigini anlayinca otobus terminaline gectik. 50 euroluk biletlerimizi aldiktan sonra Ben Seyhan ve Tuba otobuse kan ter icinde yerlesebildik. Kan ter diyorum cunku her birimizin 25 kiloluk valizlerimiz ve sirt cantalarimizla ordan oraya gidip geldik. Biz de saniyoruz ki otobuse binecez bize mesrubat ve yiyecek ikram edecekler. Nerdee bunlarin otobuslerinde muavin de yok.Kendi bagajlarimizi kendimiz yerlestirdik.Bizdeki gibi otobuslerinde birak internet aramayi nerdeyse tv de yok. Gerci sevdigim bisi otobuste tuvalet vardi:)
Tuvalet var ama su yok e haliyle arada bir koku dalgasi otobuse yayiliyordu. Bu tuvalet mevzusuna daha sonra tekrar deginecem.
Yol boyu otobuste kimse kimseyle konusmuyor. Sanirsin hepsi matem havasindalar. Insanin cikip Aloo ne luyor size, Bize tavir mi aldiniz diyesi var. Neysecigime. Biz yol boyu cen cen cen konusup durduk. Nasilsa kimse bisi anlamiyo.Yahu su yurt disinda sevdigim eng uzel seylerden biri de diledigin gibi kendi dilini konusuyon. Istersen kufur et. kim ne anlayacak:)

Yol boyu dikkatimi ceken bisi vardi ki o da nerdeyse gectigim tum yerlerdeki bos duvarlarda ilginc ilginc grafitilerin olmasiydi. Hayir sanirsin millet cebinde spreyle geziyor. Daha sonra ogrendigimize gore buyuk sehirlerde baya bu is populermis.

10 saatlik otobus yolculugundan sonra Santandere aksam uzeri vardik.Allahtan otobuste genc bir kizla tanisip ondan adres konusunda bilgi aldik. sagolsun bizimle kiralayacagimiz evin adresi bizzat gelip gosterdi.Valla o olmasaydi biz sittin sene orayi bulamazdik. Bulurduk aslinda ama cok ugrasirdik. Cunku ortalikta ingilizce bilen pek kimse yok. Biz de 3-5 kelime ispanyolca biliyoruz. onunla da oooo zor is valla. O kardesime tesekkur ettikten sonra tekra hop otogara geri geldik. Cunku gidecegimiz bir yer yok. Neyseki Tuba;nin kalacak bir yeri vardi. Gece 3 kadar otogarda oturduk.Su interneti bulan adamin alnini opecem. Net olmasaydi ne yaprdik bilmiyorum. Yahu hic otogar kapatilir mi? Sanirsin adam dukkanini kapatiyo. Guvenlik 3 gibi gelip bizi uyardi. kapatiyoruz diyor. el kol hareketleriyle zor bela anlastik. Nereye gidecez o da belli degil. Disari ciktik otogarin onunda banklara oturduk. Seyhanin cok uykusu geldiginden bi bankta uyuya kaldi. ben de bir kac saat oyalandiktan sonra onu cagirip 2 saatligine uyudum.

Ardindan kiralayacagimiz eve gitmek uzere yola koyulduk.Yolda ilginc ilginc tiplerle karsilasiyon. Cogunun dis gorunusu bizim Turkleri andiriyo. Arada latinler ve zenciler var. Zencileri gordugumde sasirmstim ama Tunus buraya cok yakinmis. O yuzden gittimiz heryerde zencilerle karsilasmak mumkunmus. Sabah ev sahibini aradim ama iletisim kuramadim. yolda ingilizce bilen birini bulup ona arattirdim. Onunda ingilizcesi cok iyi olmadigi icin bize Ev sahibinin evi baskalarina verdigini soyledi ve baska br ev bulmak icin Universite koordinaatorlugune gitmemiz gerektigini soyledi. Biz bunu duyunca tam sicisa geldik diye dusunduk. Sen kalk hop ordan o valizlerle universiteye git. koordinatorluge tekrar danis. Neyseki ordakiler ev sahibi aradilar ve kadinin bizi bekledigini ve kira sartlerini soylediler. Tekrar bi taksiye atla hop eve gel. Ev cok guzel. 3 oda. ful esyali. Televizyon, buzdolabi, camasirmakinasi.yataklar. velhasil eksik yok. Biraz ingilizce, biraz ispanyolca ve biraz da beden dilimizi kullanarak kontrati imzaladik ve ev sahibinden anahtarlari teslim aldik. Marketten bisiler alip yedikten sonra cump yataga. bir kac saat deliksiz uyuduktan sonra size basimdan gecenleri paylasmak istedim.Bir baska yazimda tekrar bulusmak uzere.Adios...

2010-06-05T01:32:00.000-07:00

Nerden başlasam ne anlatsam kafam çok karışık ama bir yerlerden başlayalım bakalım.

İkinci dönemin başlarıydı. Bir gün dersten çıkarken okuldaki ilan panosunda bir yazı dikkatimi çekti. İlk başta çok önemsemedim ama ertesi gün tekrar baktığımda kafamda şimşekler çaktı. Mevzu bahis Erasmus programıydı ve gidilecek iki ülke vardı.Malum ülkeler Litvanya ve İspanyaydı. Litvanya pek ilgimi çekmese de İspanya içimdeki yurtdışı sevdasını depreştirmişti. Oraya gitmeliydim. Ev arkadaşım Seyhan’la beraber ertesi gün hemen işlemlere başladık. Zaten başvuru tarihinin bitmesine birkaç gün kalmıştı. Bir sürü belge topladıktan sonra nihayet başvurumuzu yapmıştık. Yapmıştık yapmasına ama gireceğimiz iki İngilizce sınavı vardı. Sınav pek ürkütmese de kontenjan sınırlaması ve talebin çok olması insanı endişelendirmiyor değildi. Ne yapalım ne edelim derken başladık bir kaç gramer kitabı karıştırmaya, bir yandan beraber gramer çalışırken bir yandan da pratik yapıyorduk. Malum bir de sözlü sınavı vardı ve konuşma yeteneğimizi ölçeceklerdi. Tabi bunlarla uğraşırken bir yandan işe gitmem gerekiyor bir yan dan da okul dersleriyle ilgilenmemiz gerekiyordu. Velhasıl sınav günü geldi çattı. Ben çok zor bir sınav olacağını ummuyorken sınava girdikten sonra bu düşüncemin yersiz olduğunu anladım. Bildiğin ÜDS ayarında bir sınavdı.

Yazılı sınavın üstünden 1 hafta geçtikten sonra sözlü sınava girdik. Sözlü, sohbet havasında geçmişti. Neden yurt dışında okumak istiyorsun? Okulu bitirdikten sonraki amacın ne? Orada ülkemizi nasıl temsil edeceksin? Buna benzer sorular alıp başını gitti. İlk başta biraz heyecanlansam da benim için güzel bir sohbetti diyebilirim.

2 hafta sonra sınav sonuçları açıklanmıştı. Sonuç: Başvuran 11 kişi arasından Ben ve Seyhan arkadaşım İspanya’ya gitmeye hak kazanmıştık.

Tüm bu aşamalar daha buz dağının üstte kalan parçasıydı. Biz biraz rahatlayalım derken Erasmus bilgilendirme toplantısına katıldık. Toplamamız gereken bir sürü belge vardı. Bankadan Euro hesabı açılacaktı, ders içerikleri eşleştirilecekti, Davet mektubunun düzenlenmesi gerekiyordu, Misafir üniversiteye gönderilecek form doldurulacaktı, Vize ve pasaport için gerekli başvuru belgeleri doldurulacaktı ve tüm bunlardan 3’er nüsha toplanıp hem Bölüm başkanlığı hem de öğrenci işlerine imzalatılıp mühürlenecekti ve tüm bunların 5 gün içerisinde yapılması gerekiyordu. Biz de başa gelen çekilir hesabı sıvazladık kolları. Yapılması gerekenleri yaptıktan sonra şimdi karşı üniversiteden gelen davet onayını bekliyoruz.

GELENEKSEL FTR TANIŞMA YEMEĞİ

2009-11-22T00:21:00.000-08:00

Bu yılki Ftr tanışma yemeğini Aktif Fizyoterapistler Klübü adına Abdullah ve Rıdvan arkadaşımla organize ettik. Organize ettik etmesine ama çok zorlu bir süreçten geçtik. Bir sürü gereksiz konuşmalar yapıldı. Neymiş efendim bu 3 lere ne oluyormuş da, bir organizasyon varsa onu da 4 lerin yapması gerekiyormuş da. Tabi bu tür konuşmaların cevabını verdik organize işini biz yaptık.

Biz, hep beraber olacağımız yani 1-2-3 ve 4. Sınıfların ve hocalarımızın katılacağı bir organizasyon yapmak istedik. Aslında bu Tanışma Yemeği Dumlupınarda artık gelenekselleşti. Geçen yıl balık restoranda gidildi. Herkeslerin balık sevmesi beklenemezdi ve Dolayısıyla hoşnutsuzluklar oluştu. Tabi burdaki amaç her ne kadar yemek yemek olmasa da biz yine çoğunluğun beklentisine hitap edecek bol çeşit ev yemeklerinin yapıldığı bir yer seçtik.

Dikkat ettiğimiz diğer bir konu ise gelen davetlilerin karışık oturmasını sağlamaktı. Çünkü genelde her sınıf kendi grubunu alarak bir masaya çekilir , yemeğini yer ortamın atmosferinden az çok nasibini alip giderdi. Bunun Aksine bu yıl özellikle gelen grupları birbirinden ayırdık. Alt sınıfların üst sınıflarla kaynaşmasını sağladık. Hocalarımız da sağolsunlar bizleri kırmayıp davete geldiler.

Gece tam istediğimiz gibi geçmediysede anlam ve önemine binaen görevini tamamlamıştı. Hep beraber fotograf çektirdik. Hocalar yeni gelen öğrenci arkadaşların masalarına oturdular.

Tabi son sınıflar bize inat olsun diye hoplayıp zıplayacakları bir müzikal gece düzenlemişler ve sözüm ona buna da TANIŞMA ORGANİZASYONU diyorlardı. Son sınıflar yemekten sonra bir kısım arkadaşları alıp kendi tuttukları eğlence mekanına giderken biz görevimizi layıkıyla yerine getirmenin verdiği mutlulukla evlerimizin yolunu tutmuştuk.

2009-11-18T21:19:00.000-08:00

Aşk

Birkaç günde okudum bu kitabı. Hastanede çalışırken bir hafta sonu kitabın çoğunu okudum.

Hikayemiz Boston’da yaşayan ve 40 lı yaşlarda olan Ella Rubinsten’in editör asistanı olarak değerlendireceği ilk kitabı olan Aşk Şeriatı'nı almasıyla başlar. İlk başlarda her ne kadar kendi kapasitesi için basit bulduğu bu çeviri işini Ella’nın kitabı okumasıyla hayatını değiştirir. Hani derler ya ‘ Bir kitap okudum, hayatım değişti’ Bu sözün doğruluğunu Ella Rubinste’nin hayat hikayesinde görüyoruz.

Günlük hayatında sıradanlıklar içine hapsolmuş, mutsuz, kocasının kendisini aldattığını bildiği halde; evliliklerinin bozulmaması için sesini çıkarmayan ve günlük rutin işlerle adeta ömrünü akışa bırakan Ella, içindeki boşluğu yayınevi için çevireceği kitabın yazarıyla, Aziz Zahara, ile emailleşerek doldurmak ister.

Kitap 13. yüzyılda yaşamış olan Mevlana Hazretleri ve onun can yoldaşı olan Şemsi Tebrizi'yi konu alır.

Kitapta bir çok karektere yer verilmiştir. Mevlananın nasıl saygın biri olduğu, vaizlerine binlerce kişinin iştirak etmesi ve Konya şehri detaylarıyla anlatılır.

Günün birinde Mevlana’nın karşısına biri çıkar ve tüm itibarını tabiri yerindeyse sarsar. Mevlana’yı vaiz verdiği caminin kapısının önünde dilendirir. Mevlana'yı meyhaneye gönderip şarap almasını sağlar. Eşinden çok sevdiği kitaplarını tek tek yırtıp atar.

Aslında tüm bunları Mevlana’nın içinde olan boşluğu tamamlamak için yapar. Mevlana’nın zengin bir aileden geldiği ve toplumun tüm kesimlerini anlayamadığı dedikodularını önlemek için Şems adeta bir öğretmen olarak Can yoldaşına arkadaşlık eder.

Şems...Bir deniz, daha çocuk yaşta olayların arka yüzünü görebilen bir derya.Sivri dili ve dobra dobra oluşundan dolayı gittiği yerde genellikle sevilmeyen ve bunu da bile bile yapan derviş. Şems ki kendisinin bu dünyaya sadece birini, Mevlanayı, eğitmek için Allah’ın kendisini gönderdiğine inanır. Bir çok dervişi ve alimi cebinden çıkarmasına ragmen hiçbir tekkede uzun süre kalmak istememektedir.

Kitap Mevlana’nın 40 kural adını verdiği ve hayatın özünü yansıttığı kurallar çerçevesinde yazıldı. Her ne kadar Ella Rubinsten’nin hayatından kesitler aktarsada aslında Mevlana ve Şems’in arkadaşlığını konu alır kitap.

Kitabı okuyunca insanın Şems gibi bir yoldaşı olsun ister. Belki de hepimizin içinde Tıpkı Mevlana’nın olduğu gibi bir boşluk vardır. Belki Hepimiz yaşam boyu bir Şems bulup o boşluğumuzu dolduramayız ama yol belli. İLAHİ AŞK. Hepimizin iksiri bu.

Eskişehir ve Ankara Arası Yüksek Hızlı Tren

2009-11-14T05:25:00.000-08:00

Seyhan’la beraber Eskişehir’den hareketle Ankara’ya gidecek olan Yüksek Hızlı Tren’in 20C ve 20D nolu koltuğundayız.

Hızlı Tren gerçekten dedikleri kadar komforluymuş.Hostesleri, temizliği, iç dizaynı ve saatte 255km hızla gitmesi vee tabiki tüm bunlara karşık düşük bir ücretle kısa sürede Başkent’e ulaşılabilirliği açısan Otobüs Firmalarını koltuklarından edeceğe benziyor.

Önünüzdeki LCD ekrandan trenin izlediği rotayı ve o andaki hızını görebilmenizin yanı sıra koltuk kenarlarına iliştirilen müzik bölmesinden yolculuğunuz boyunca müzik dinleme olanağına sahipsiniz. Tabi Ben Gibi eğer yanınızda bir İpod taşıyorsanız keyfinize diyecek yok.

Hayatımıza merhaba diyen ve bizzat kendim deneyip size de tavsiye ettiğim bu Tekno-Tren’den yüzüme yayılmış bir tebessüm eşliğinde bu satırları yazıyorum.

Yaz Stajı

2009-07-21T15:52:00.000-07:00

Tüm sınıf arkadaşlarım gibi ben de bu yılki yaz stajımın bir kısmını yaptım.Normal şartlarda 1 ay olan stajımızın yarısını üniversitemiz bünyesindeki hastanede diğer yarısını da dilediğimiz bir yerde yapabilme imkanımız var. Dolayısıyla Abdullah, Seyhan ve Nur arkadaşlarımla stajımızın yarısını Kütahya'da özel bir hastanede yaptık.

Şöyle geriye dönüp baktığımda benim için yararlı olan bir staj dönemi geçirdim. Farklı hastalıklar, farklı tedavi yöntemleri, hasta psikolojisi ve onlara yaklaşım tarzı,Süpervayzırımızdan kaptıklarımız,bildiklerimizi hastalara korkmadan uygulayışımız ve daha bir çok şeyi kısacık olan iki haftaya sığdırdık.

Burdan bize emeği geçen tüm hocalarıma, kurumdaki arkdaşlara ve bize çok iyi davranan süpervayzırımıza teşekkürü bir borç biliyorum.

KÜTAHYA VE DUMLUPINARDA GEÇEN BİR YILIN ARDINDAN

2009-06-08T07:17:00.000-07:00

Kütahya'ya geldiğim günü daha dün gibi hatırlıyorum. Aradan koskoca bir yıl geçmiş. Çok kısa bir süreymiş gibi görünmesine ve bazen bu şehirden nefret ettiğimi hissetirmesine rağmen hayatıma bir çok güzellik katan bir yıl olduğunu canı gönülden söyleyebilirim.

Sene başında, daha ilk günden başlayan telaş senenin sonuna yani finallerin bitimine kadar temposunu hiç aksattırmadan devam etti.

Ev arayışımız, eşya almamız, bitmek tükenmek bitmeyen karlı ve soğuk bir kış, Ali Hoca'nın sınavlarının üzerimizdeki etkisi, arada fırsattan istifade şehir dışı yapılan kısa geziler, kurs, konferans ve kongreler,Donas'ta yenilen dürümler,Sevgi Yolu'da yapılan kısa turlar... ve daha bir çok şey.

Şöyle arkaya dönülüp bakıldığında yıla damgasını vuran, hayatımdan giden veya hayatıma giren bu anıların film kareleri, gözlerimin önünde dans edercesine uçuşup dururken onları betimlemek istedim.

Dumlupınar'da kaldığım süre içerisinde beni etkileyen önemli olaylarından birisi de ; Akademisyen olma hayallerimin biraz daha kenetlenmesiydi.

Okul bitti ve tatil moduna geçtim.Tam tatil sayılmasa da tadını çıkartmak istiyorum. Yaz sezonunda farklı aktivitelere imza atmam dileğiyle...

HİSAR MACERASI

2009-05-19T12:50:00.000-07:00

Istanbul’dan Iso ve Muhammed’in misafirimiz olması nedeniyle bir etkinlik yapalım dedik.

Bir yıla yakın bir süredir de şehirde bulunan hisara çıkmak istiyorduk. Son üç gündür de bunun için plan yapıyorduk ve nihayet bugün çocuklarla gitmeye teşebbüs ettik. Teşebbüs ettik çünkü aslında tam olarak gitmedik daha doğru bir deyişle gidemedik.

İlk başta her şey çok güzeldi. Otobüse bindik, güle eğlene hisara yaklaştık.Arada bir sürü fotoğrafta çektik lakin Kaderin Sahibi bir yağmur gönderdi ki kaçacak yer bulamadık.

Altına sığındığımız dal da bizi koruyamadı. Yağmur hızını kesemeyip doluya dönüştü. Otostop yaptığımız araçlar da durmadı. Sonunda bir taksi bulabildik ama o da ancak bazılarımıza yetti.

Sonunda Fatiha okuyarak ve teslim olarak yürümeye başladık. Sonuçta iç çamaşırımıza kadar ıslanarak eve ulaştık.

İşte bu hisara gitme teşebbüsümüzden arta kalan tuhaf bir anının izidir.

MİLYONER

2009-04-13T01:22:00.000-07:00

Sınav haftasının ilk haftasını fırsat bilip, biraz dinlenmek adına Hint kardeşlerin yapmış oldukları SLUMDOG MILLIONAIRE , Ya da namı diyar MİLYONER KENAR MAHALLE İTİ adlı filmi izledim

Film Kenar mahallede yaşayan ve özel bir şirkette çaycı olarak çalışan ve ‘ Kim Milyoner olmak ister’ adlı yarışmada tüm soruları bilerek 20 milyon rupi kazanan Jamal Malik adlı 18 yaşındaki gencin hayat hikayesini anlatıyor.

Her sorunun cevabı aslında yaşadığı anılardan oluşuyor ve film boyunca , yarışmadaki verdiği her sorunun cevabı olarak anılarından kareler gösteriliyor.

Jamal, ağabeyi Salim ve Jamal’in sevdiği kız olan Latika üçlüsünün çocukken nasıl tanıştıkları, beraber nasıl dilenci çetesine bulaştıkları, onlardan nasıl kaçtıkları, annesini kaybedişi, hayatın çetin şartlarında verdiği mücadele…

Sanırım bu, şimdiye kadar keyifle izlediğim en güzel Hint filmi. Filmin 8 dalda oskar alması da zaten güzel bir yapıt olduğunu kanıtlıyor.

Film biraz da ‘Hindistan’da yaşamak nasıl bir şey’ sorusunun yanıtını oluşturuyor. Film’in sonundaki müzik eşliğinde dans gösterisi filmin beğendiğim sahnelerinden biriydi.
Bolliwood sinemasının yaptığı ve aslında çok da maliyet gerektirmeyen bir film.

Çocuk oyunculara hayran kaldım.Çok sempatik ve gerçekten gelecek vadeden yeteneklere sahipler.

Filmi orijinal versiyonuyla izlediğim için Hintlilerin İngizlice konuşmaları çok hoşuma gitti. Değişik aksanları, telafuzları, vurguları farklı bir hava katmış.

Filmi izlerken zaman zaman duygulanacak, zaman zaman gülecek ve zaman zaman da eğleneceksiniz.

Hindista’nın bir çok yönünü görmek istiyorsanız bu filmi şiddetle izlemenizi öneriyorum. Yazımı tek bir kelimeyle bitirmek istiyorum, KADER.

4. Dönem Vize Haftası'nın Ardından

2009-04-11T17:02:00.000-07:00

Sınavlar öncesi başlayan telaş sınav haftası yavaş yavaş yerini kendine güven duygusuna bırakır. Bu, çoğunlukla ilk birkaç sınavın iyi geçmesiyle kendini daha belirgin bir şekilde gösterir.

Bundan alınan ilhamla geceler alınan kahvelerin etkisiyle uykusuz ve çalışılarak geçirilir. Beyine impulslar verilmiştir bir kere. Bir hafta ya da 10 gün uykusuz geçirilecek ve sınavlar halledilecekti.

Hele sizinle beraber çalışmalarınıza eşlik eden 2 samimi arkadaşınız varsa bu süreç daha bir eğlenceli, daha bir zevkli geçer.

7 okul gününde girilen 14 sınavın ardından kalpten yansıyan, dilden yazıya dökülen ve geçirilmiş süreci özetleyen mısralardır bunlar.

OSTEOPOROZ, MANİSA ve ANEMON OTEL

2009-03-24T18:45:00.000-07:00

Geçen Cuma-Cumartesi ve pazarı Manisa'da geçirdim. Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Bilim Kurulu'nun düzenlediği OSTEOPOROZ adlı programa 4 sınıf arkadaşımla katıldım.

İlk gün sabah 9 dan akşam 7'e kadar farklı üniversitelerden gelen Hoca ve öğrencilerin osteoporoz hakkındaki sunumlarını izledik.

ilk akşam Nev konseri, ikinci akşam gala yemeğiyle geçti ve son günümüz de de Antik Sard Harabelerini dolaşıp odun kömüründe yapılmış köfte yedik.

Diğer zamanlarda da Anemon Oteldeki çeşitli aktivitelere katılarak vakit geçirdik.

Öyle uzun uzadıya anlatmayacağım bu sefer yaşadıklarımı. Sadece organizeyi düzenleyenlerin ve bizlere böyle güzel bir 3 gün yaşattıkları için teşekkürlerimi sunuyorum. Herşey çok güzeldi, çok güzel şeyler öğrenip , güzel anlar yaşadık. İnşallah daha güzel nice programlara daha katılırız dileklerimle....

BALİ'DE NELER OLDU

2009-03-24T18:06:00.000-07:00

Le So Jung, küçük yaşta anne ve babasını kaybeden ve abisiyle beraber yetimhanede büyüyen sonrasında Bali'de( Endonezya'ya bağlı turistik bir ada) turist rehberliği yapan çok tatlı biri.

Jae Min, Aile şirketlerinde müdür olan, zengin, yakışıklı ama aradığı aşkı bulamamış biri.

Kang In-Wook, Kendine güvenen, başarılı olma yolunda ilerleyen, çalıştığı şirkete bağlı biri.

Young Jo, iki erkek arasında bir türlü seçimini yapamayan ve sürekli üzülüp mutsuz olan güzel bir bayan.

Dizi bu dört kahraman üzerine işleniyo.Olaylar zinciri Bali'de başlayıp, Kore'de gelişip ve sonrasında Bali'de son buluyor.

Turistik bir gezi için balayına giden Young jo be Jae Min çifti Kan In wook ve onlara rehberlik yapan Le So Jung la kesişir ve başlar ardı arkası kesilmeyen çetrefilli olaylar silsilesi.

Dizi yukarıda bahsettiğim dört kahraman arasındaki aşk çıkmazı, göz yaşları, aileler arasındaki baskı, kıskançlık, öfke bazen acı ama bazen mutlu süren bir sürü olayla devam eder.

Dizi, gururuna yenik düşen Jae Min 'in diğer iki kahramanımızı bir otel odasında vurup sonra da bir sahilde intihar etmesiyle son bulur.

İlk bölümlerinde komik olan dizi sonraki bölümlerinde hüzün dolu sahnelerle devam ediyo. Sürükleyici olmasından dolayı, sınav sezonunun yaklaşmasına aldırmayıp 20 bölümden oluşan bu kore dizisini üşenmeyip izledim. Saat şu an gecenin 03.21 ve ben son 6 bölümü bir oturuşta izledikten sonra bu drama hakkında bir şeyler karalamak istedim.

Şu an kendimi biraz tuhaf hissediyorum, dizinin hüzünlü bitmesinden kaynaklanan bir durum olsa gerek. Hangi diziyi izleyeyi m diye nette dolaşırken birden bir kaç yıl önce bir arkadaşımla konuşurken bana tavsiye ettiği bu dizi aklıma geldiğinden dolayı izledim.

İyiki izledim mi? Aslında bilmiyorum, ama sanırım şunu diyebiliririm ki iyiki izledim. Eğer Kore dizilerine merakınız varsa ve hüzünlü bir aşk dizisi izlemek istiyorsanız bu dizinin iyi bir seçim olduğu kanaatindeyim.

EMPATİ

2009-03-05T05:29:00.000-08:00

Fen Bilimleri öğretmeni olan Laszho, 218 kişi arasında yaptığı üstün zekalılar sınavından 15 kişiyi alıp eğitmeye başlar. İçlerinden en çok Elijah ve Winter isimli iki öğrenciyi sever ve onların eğitimine daha bir önem verir.

Darian, Insan beynininin özelliklerini araştıran ve empat olma olasılığı olan kişiler peşinde koşan bir organizasyonun dış işlerinden sorumlu ve aynı zamanda da gizli güçleri olan empatlardan biridir.

Kendini Peygamber sanan Valentinus adındaki empatın yıllarca hayalini kurduğu ve yılbaşı gecesinde farklı ülkelere gönderdiği suikastçileri vasıtasıyla Papa ve 109 kardinali öldürtme planıyla birlikte binlerce yandaşının aynı anda intihar etmeleri ve kaharamalarımız Elijah, Winter ve Stive adındaki empatlar tarafından nasıl durdurulduğunu anlatan ilginç bir yapıt.

Empati; Kişinin beyin nöronlarının normalden fazla çalışıp ayna nöron dediğimiz yansımalar sayesinde başkalarının duygu, düşünce ve aklından geçenleri okuyabilme ve onları yönlendirme anlamına gelir.

Kimisi bunu gözlem yoluyla yoluyla yapar tıpkı kahramanlarımızdan Elijah'ın yaptığı gibi, kimisi bunu işitme yoluyla yapar tıpkı kahramanlarımızdan Winter Zhi'nin yaptığı gibi, bazıları bunu kokuyla bazıları ise dokunma yoluyla verileri dış dünyadan alır.

Algı biçimi ne olursa olsun empatların ortak özelliği diğer insanların hafızalarını okuyabilme ve onlara dilediklerini yaptırabilme yetisine sahipler. Daha amiyane bi tabirle karşısındakini bükebilme özelliği.

Kitap boyunca bunun bir çok örneğiyle karşılaşıyoruz.

Şunu itiraf etmek istiyorum ki son zamanlarda zevkle okuduğum en güzel kitaplardan biri. Okurken sıkılmadığım, devamında neler oluyor diye merak içinde kaldığım ve hikayenin ilginçliği aslında kalın olan kitabın çabucak bitmesini sağlıyo.

Yazarın bazı yerlede bilimsel açıklamalar yapmış olması biraz sıkıcı gibi görünse de olay örgüsünü daha iyi anlamak için kitaba ayrı bir çeşni katmış.

İlk başlarda okurken belki sıkılabilirsiniz ama sakın bırakmayın kitabı, çünkü ilerledikçe konuya daha hakim olunuyor. Yukarıda konusundan kısaca bahsettiğim kitabı sizlere tavsiye ediyorum.

Yoğun geçen iş haftası

2009-03-04T14:18:00.000-08:00

Tam 9 gün boyunca yani neredeyse tüm zamanımı hastanede geçirdim. Bu süre zarfında nöbetlerimin çoğunu tuttum. Yüzlerce hasta ve hasta yakınıyla karşılaştım. Hatta yoğun geçen bir haftalık çalışma süresi boyunca ölen iki kişiye ve yakınlarına rastladım. Gerçekten acı vericiydi tüm gördüklerim. Sağlık personeli olmamızdan dolayı bazen acı olaylar , aslında rutin şeylermiş gibi geliyor bize. Yani günde 100 den fazla hasta görünce insan artık duyarsızlaşıyor. En azından hasta yakınları kadar yoğun bir duygu seli beyinlerimizde canlanmıyor.

Hastanedeyken işten arta kalan vakitlerimde Adam Fawer’in yazmış olduğu Empati kitabını okudum. Bazen de müzik dinleyip internette gezinerek vakit geçiriyordum.

Son çalışma günümde gribal enfeksiyon geçirdim. Antibiyotik tedavisine başladım ve hastanedeki arkadaşlardan birine rica ederek iğne yaptırdım.

Şu an Kütahya’da evimde sıcacık yatağımdayım . Kendimi eskiye nazaran daha iyi hissediyorum.

2009-02-16T11:54:00.000-08:00

Yine Kütahyadayım, yine soğuklar ve karlı hava , yine ders kaydı ve yeni bir döneme giriş. bugün okulun ilk günüydü. Aslında benim için ilk gündü, zira okul başlayalı zaten bir hafta oluyor. Derk kaydımı yeniledim ama gel gör ki Elektroterapi dersini alamadım, kredi yetmezliği dolayısıyla. Yapılacak bişi yokmuş, yönetmenlikte en fazla 30 kredi seçebiliyomuşuz. Neyseciğime ben yine bu dönem 30 krediyle 13 ders alıyorum.

Bir Bayramı Daha Geride Bırakmak

2008-12-15T17:58:00.000-08:00

Fotoğraf sahibi By Kadox http://kadox.deviantart.com/

Farklı bir şehirde yaşamamdan dolayı, ailemle herzaman, beraber vakit geçiremiyorum. Bayramı fırsat bilip bir haftalığına memleketime gittim. Bu bayramda daha önceden planladığımız gibi; tüm aile birarada olacaktık.

Dışarda yaşayan bekar biri olarak sıcak bir yuvada, eski günlerde olduğu gibi, yer sofrasında aile bireyleri veya akrabalardan birkaçıyla yemek yemek uzun zamandan beri yapmadığım ve özlemini çektiğim şeylerin başındaydı.

Bayramdan önceki ilk birkaç gün koşuşturmayla geçer. Çocukların bayram kıyafetleri alınır, pazara veya manava gidilir; gerekli meyve ve sebzeler alınır. Sonra da tatlı siparişi verilir.

Çocukluğumda annemler çörek yapardı ama şimdilerde büyüdüğümüzden mi ya da aileden uzakta yaşadığımızdan mı bilmem ama o gelenek bizim aile için son buldu.

Arefe günü mezarlığa gidilir, ölen akrabalar için yasinler okunur, günahlarının affı için dualar edilir.

Bayramın ilk günü erken kalkılır, bayramlıklar giyilir ve camiye gidilir. Bayram namazı kılınır, hutbe dinlenilir, cami cemaatiyle bayramlaşılır ve tekrar mezarlığa gidilir. Akabinde kurban vermek isteyenler bütçelerine uygun büyüklükte bir hayvan alır ve tekbirler eşliğinde kurbanlarını keser/kestirir.

Önce büyüklerin, akrabalar arasında yaşça büyük olan, evine gidilir. Bayramları kutlanır.

Gelenlere eğer açlarsa yemek ikram edilir yoksa tatlı ve şeker sunulur. Eş dostun çokluğu dikkate alınırsa gidilen yerlerde pek fazla kalınmaz. Hatta bazı evlerde kapıdan kısa bir bayramlaşma olur ve içeri geçilmez.

Doğduğum yöredeki yemek kültürünün en önemli özelliği olan etçil beslenme o gün tüm hünerini gösterir ve neredeyse gidilen tüm evlerde et ve türevlerini ihtiva eden yemekler yenir. Bayram süresince yenilenler en az bir ay süreyle anca yakılır.

Benim gibi çalışan biriyseniz bayramı yarıda kesip yaşadığınız şehre geri dönmek zorunda kalırsınız. Gitme hazırlıkları başlar, valizler toplanır ve evden çıkılır.

Geriye dönüp bakıldığında kısa bir süre olmasına karşın, ' İyiki gelmişim, İyiki burda ailemle beraber kısa da olsa bir bayramı geçirdim' hisleriyle dolup taşarsınız.

İşte bu, şu son günlerini yaşadığımız 2008'e ait olan Kurban Bayramın'ının arkasından bırakılan bir anının tatlı bir busesidir kalemden arta kalan.

KÜTAHYA'DAN SEMİFİNAL

2008-11-14T09:59:00.000-08:00

Günlerden Cuma....

Vize haftası.....

Gecenin ayazında, ışıkları söndürmüş sokak lambasından odama süzülen lambanın soluk ışığı altında ve de soğuğa aldırış etmeyerek taze demlenmiş çayımdan yudumlamaktayım. Üzerime sinmiş olan haftanın yorgunluğu nette sörf yaparak atmak istiyorum.

Hafta dediysek öyle sıradan bir hafta değildi tabiki; 9 adet sınava girilmiş, bir yığın not taranmış, kitaplar karıştırılmış, gerekli-gereksiz bir sürü tıbbi bilgi ezberlenmiş ve uykusuz kalınmış.

Bununla bitmiyor olay tabiki. Henüz girilmesi gereken 6 teorik ve 2 de pratik sınavı var.

Akabinde ise tutulması gereken 4 gece nöbeti.

Bayram mı....Hiç bir hazırlık yapmadım henüz. Önümdeki sis perdesinden bu bayramı nerede geçireceğim konusunda hiç bir fikrim yok.

Yapılmayı bekleyen çok işim olsada yine de hayat güzel ve ben hala gülümseyebiliyorum.

PRİSON BREAK ( SEZON 1 )

2008-09-26T12:06:00.003-07:00

Size son zamanlarda bağımlısı olduğum bir diziden bahsetmek istiyorum.

Michael Scofield, hayatta başarıyı yakalamış ve iyi bir geliri olan bir yapı mühendisidir. Abisinin hapishanede olduğunu öğrenince onu oradan kaçırma planları yapar ve Fox River Bölge Hapishanesinin mimari haritasını üzerinde bazı değişiklikler yaparak vücuduna tatu olarak yaptırır. Günlerce, gecelerce mimari yapı üzerinde çalışır ve en küçük detayları dahi aklında tutar. Artık geriye tek bir yol kalmıştır. Bir suç işleyip abisinin kaldığı hapishaneye gitmek.

Kahramanımız banka soymaya karar verir olaylar planladığı gibi gelişir ve yakalanıp hakimliğe gönderilir. Hakim Michael Scofiel’e 5 yıl ceza verir ve Fox River Bölge Hapishanesine gönderir. Hapishaneye gider gitmez amacı uğruna çalışmaya. başlar

Kahramanımızın abisi, Lincoln Burrows, işlemediği bir cinayet suçundan dolayı ölüm cezasına çarptırılmıştır. Tabi bu sıradan bir cinayet değildir. Merhum şahıs ABD başkanının kardeşidir. Gizli güçler tarafından yapılan cinayet ihalesi Burrows’un üzerinde kalmıştır ve neredeyse tüm deliller bunu ispatlıyordur.

Scolfield abisine planlarından bahseder ve idam gününe kadar sabırlı olmasını ve kendisine destek çıkmasını ister. Artık onlar için zor hayat başlamıştır. Bir çok zorluğa göğüs gererler beraberce.

Scolfield kaçış planlarına kaldığı hücredeki tuvaletin arkasındaki labirenti kullanarak başlar. Hücre arkadaşıyla sırrının bir kısmını paylaşır ve kaçış planlarına onu da dahil eder. Günler ilerledikçe plana başka kişiler de dahil edilir. Çünkü karşılıklı menfaatler söz konusudur. Scolfield bir lider olarak onları yönlendirir. Hapishane doktoruna düzenli insülin iğnesi yaptırmaya gider ama aslında kendisi şeker hastası değildir. Günler geçtikçe aralarında yakınlaşma başlar ve kaçışın son aşamasında güzel doktor, Sara, Scolfielde küçük bir jest yaparak kaçmalarını mümkün kılar.

Yukarıda kısaca birinci sezonun hikayesinden bahsetmeye çalıştım. Sezon 22 bölümden oluşuyor. Her bölüm yaklaşık 40-45 dakikalık sürelerden ibaret. Hasta oluşum ve evde dinleniyor olma fırsatını kullanıp yaklaşık bir haftada 1. sezonu izledim. Bilen bilir, diziyi izlerken olayların akış biçimi insanı bir sonraki bölümü izlemeye kamçılıyor. Scolfield’in müthiş zekası insanı kendisine hayran bıraktırıyor. İnancı, kararlılığı, azmi, ekip çalışması, hapishanede dönen oyunlardan sıyrılması ve karizmatik kişiliği diziyi cazip kılıyor. Son zamanlarda keyifle izlediğim en güzel dizi diyebilirim. Bağımlılık yaratabilecek cinsten bir şey. Umarım bu yazım siz değerleri okuyucularım için dizi hakkında bir fikir edinmenize yardımcı olmuştur.

BİR YATAY GEÇMENİN ANATOMİSİ

2008-09-26T12:06:00.001-07:00

2007-2008 eğitim ve öğretim yılının başlarıydı. Farklı yerlerden gelmiş bir avuç öğrencilerdik. Aynı amaç uğruna Haliç Üniversitesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon bölümüne kayıt yaptırmıştık. Özel okulda okumamızdan ve ücretlerin yüksek olmasından bazılarımız sesli olarak dile getirmese de herkeste bir YATAY GEÇİŞ ümidi vardı. Daha okulun ilk günlerinden beri konuşulmaya başlanmıştı bu konu.

Zaman ilerdikçe; yani ilk dönem bittiğinde bazılarımızın bu ümidi, kalan derslerinden dolayı, suya düşmüştü. Ama; hala aramızda hırslı olanlar vardı ve bayrağı bırakmaya da niyetleri yoktu. Ara tatilden sonra; havaların ısınması, İstanbul'un muhteşem güzelliği ve sıcak havalarda gezip tozmanın daha çekici gelmesiyle sayı bir hayli azalıp bir elin parmakları kadar olmuştu.

Nihayet koca bir yıl geride bırakılmıştı. Okulun son günü sınıf arkadaşlarıyla vedalaşıp yaz tatiline girilmişti. Bir çokları daha o gün biletlerini ayarlamış bir an önce memleketlerine gitmek için can atıyorlardı.

Yaz başlamıştı. Normal şartlarda benim de tatilde olmam gerekiyordu ama hayat zordu ve benim çalışmam gerekiyordu. Bir yandan bir yandan çalışıyor, bir yandan geziyor ve diğer yandan da daha yılın ilk başından beri benim de istediğim o YATAY GEÇME işi için evrak topluyorduk. İstenen belgeler hazırlanmıştı. Sadece başvuru tarihinin başlayacağı gün kalmıştı.

Start verilmişti ve farklı şehirlerde olan 3 ayrı üniversiteye başvuru yapılacaktı. Önce İstanbul Üniversitesi'ne gidildi. İstenen belgeler verildi.

Ertesi gün Kütahya'ya gitmek için iki kişi yola çıktı. Aslında onlar senenin başında beraber yola çıkmışlardı. Bu seferkinin tek farkı sonuca gitmek için yapılan kısa bir yolculuktu. Kütahyaya gidilmişti. Şehir gezilmiş fakat beğenilmemişti. Cazip gelen tek şey okulun eğitimiydi. Başvuru yapılmış ve başka bir şehire gitmek için yola çıkılmıştı.

İzmir'de tatil amaçlı iki gün geçirilmişti. Bir çok turistik yere gidilmiş bir sürü fotoğraf çekilmişti. Eve dönüp geriye kalan son hamle yapılacaktı. Muğla Üniversitesi'ne posta yoluyla başvurulmuş ve artık olay kaderin sahibine havale edilip bekleyişe geçilmişti.

1 ay sonra.... Sonuçlar açıklanmış, başvurulan üniversitelerden ikisi başvuruyu kabul etmişti. Kalbim ve mantığım arasında yapılan savaşta mantığıma güvenip Muğla yerine Kütahya'ya gitme kararı almıştım.

ve..... Öğrencilik hayatıma artık Kütahya Dumlupınar Üniversitesi'nde SEYHAN arkaşımla beraber devam edeceğim.Umarım hakkımızda hayırlısı olur.

EJDER TIP TAKIMI SEZON 2 ( IRYU TEAM MEDICAL DRAGON, SEASON 2 )

2008-08-22T18:30:00.000-07:00

Sabahın bi vakti..... ve ben hala uyumadım. Malum yaz ayındayız. Sıcaklardan dolayı uyumak biraz problemli tabi. Bir de hasta halim... Eeee tabi gezersem bu kadar çok, kalırsam güneşin altında o kadar fazla, içersem o soğuk suları, yersem o dondurmaları böyle hastalanır, sonra da debelenir dururum yatakta.

Neyse efendim, size az önce son bölümünü bitirdiğim bir diziden bahsedim biraz.

Dizimiz, 11 bölümden oluşuyor. Daha önce birinci sezonunu izlemiştim ve ondan bahsetmiştim. Şimdi de ikinci sezonla burdayım. Adı mı ?

Iryu Team Medical Dragon ( season 2 ) Iryu Ejder Tıp Takımı ( sezon 2 )

Dizi, kahramanımız Asada'nın yeni maceralarını anlatıyor. Yeni bir takım kurması, inanılmaz ameliyatlara imza atması, inancı, cesareti ve takım ruhu...

Dizi, özellikle ameliyat sahnelerinde , hastaların kritik durumları karşısında izleyenlerin kendilerini tutamayarak pür dikkat konsatre olmamızı sağlıyor. Tam ' oh be, ameliyat bitti' dediğimiz anda hastada meydana gelen ani komplikasyonlar karşısında gerilimimiz tekrar yükseliyor.

İnanç, azim ve kararlığın insana mucizeler yaptırtabileceğini görüyoruz dizide. Kötülerin ne olursa olsun sonunda hakkettikleri yeri boylayacaklarını bir kez daha görüyoruz.

Bu diziyi izlerken dikkat etmeniz gereken bir husus var ki; eğer tıp camiasına uzak bir insansanız dizi size belkide sıkıcı gelebilir. Çünkü dizide bir hayli tıbbi terim geçiyor ayrıca bazı temel bilgilere sahip olmak gerekiyor. Özellikle Kalp-Damar Sistemleri hakkında.

DAYIMLA RUTİNLEŞEN TAKSİM BULUŞMALARI

2008-08-16T00:27:00.001-07:00

Hasta olmama rağmen dayımı kıramayıp Taksim'e gittim. Sağolsun kendisi ne zaman İstanbul'a gelse beni arar ve buluşuruz. Hoş programımız hep aynı ama yine de eğlenceli. Tabi kuzenim Bilal'siz olmaz bu program.

Meydanda heykelin önünde buluşulur ve İstiklal boyunca yürünür. Koyu bi sohbete dalınır, memlekette olanlar, son gelişmeler, aile ve akraba durumları, yurt dışı maceraları.... bir dünya konuşulacak şey sığdrırılır kısacık bir vakte.

İstiklaldeki yorucu yürüyüşten sonra döneriyle meşhur olan ( bilen bilir, ismi ne lazım ) malum restoranta gidilir. Self servis, bol menü ve lezzetli yiyecekler... Severim ben orayı. Laf açılmışken yemekten , tartıldım geçenler de, yani ' Çüş Oha, bu da ne' dememek elde değil. Ne ara aldım bu kiloları.

Yemekten sonra başka bir mekana çay içmeye gidilir. Bu; Bazen meydana bakan simit sarayının teras katından her daim kalabalık olan meydanı ve multi tip insanları izlemekle geçer; Bazen de pek sevmediğim ama dayımı da kıramadığım için kabul ettiğim, o malum ara sokaklardaki yerlerden birinde geçer.

İşte bu yukarıda bahsettiklerim, dayımla aramızda geçen ve yılda bir iki kez tekrarlanan tatlı anılardan biri.

EJDER TIP TAKIMI SEZON 1 ( IRYU TEAM MEDICAL DRAGON, SEASON 1 )

2008-08-03T16:28:00.000-07:00

Sabaha karşı 02: 28.....

Haftanın son günü, Pazar.

Geçen hafta izlemeye başladığım ve bu akşam saat 10' dan beri kalan son 3 bölümü anca bitirebildiğim bi diziden bahsetmek istiyorum. ' IRYU TEAM MEDICAL DRAGON' ya da türkçesiyle ' EJDER TIP TAKIMI' adında 11 bölümden oluşan Japon yapımı bir doktor dizisi.

Konumuz Kato adındaki bir kalp cerrahının Batista adını verdiği tezi için ülkenin en iyi cerrahlarından biri olan Asada Ryutaro' yu sahil kenarına kurmuş olduğu ve viraneyi andıran evinde bulup onunla tanışmasıyla başlar.

Batista yani; Düzensiz çalışan veya büyümüş olan kalbin problemli kısmının kesilip, hacminin küçültülerek yaşam fonksiyonlarının tekrar stabil hale getirilmesi işlemi....

Kato, her ne olursa olsun çalıştığı üniversite hastanesinde profesörlük ünvanını elde etmek isteyen hırslı bir cerrah. Uzun uğraşlar sonunda Arasa'yı tezinde ona yardım etmesi için ikna eder ve çalıştığı hastanede göreve başlamasını sağlar. Asada gelir gelmesine ama ameliyatı yapması için bi takıma ihtiyaç duyar. Baş Cerrah, Yardımcı asistan, Baş Hemşire, Uzman Dahiliyeci, Uman Aestezist ve Klinik Mhendisinden oluşan ve kendisinin de Baş Cerrah olarak gruba liderlik ettiği 6 kişilik ekibini kurar. En küçük bir hatanın bile yapılan ameliyatı başarısız bırakacağından dolayı takımını kurmadan Batista denilen operasyonlara başlamaz.

Uzun zorluklardan ve problemli geçen bir süreçten sonra nihayet ilk ameliyat yapılır. Tüm üniversite Prof. ve doktorlarının da izlediği başarılı bir operasyon yapılır. Asada, müthiş yeteneği, konsantre gücü ve hızlı hareketleriyle herkesleri büyüler.

Üniversitedeki Profesör seçimleri, dönen entrikalar, prosedürler ve tüm zorluklara rağmen başarılı 3 Batista Ameliyatı yapılır ve Kato'nun Profesörlük ünvanına sahip olmasını sağlanır.

Yukarıda, dizinin kısaca konusunu anlatmaya çalıştım. Bu dizide bir kez daha iyinin kazanacağını, kötü ve çıkarcının eninde sonunda kaybedeceğini görmekteyiz. Üniversite hastanesinde çalışmanın ne kadar zor olduğunu bir kez daha hissettim, senden üst olan birinin emirlerine kayıtsız şartsız uyman, eğer yeterince uyanık biri değilse yapılan hataların sana patlayacağı, tabiri yerindeyse askeri bir disiplinin yaşandığı mekanlardır Üniversite Hastaneleri.

Kahramanımız, Asada Ryutaru'ya hayran olmamak elde değil. Büyük işlerin başarılması için iyi bir takıma olan inancı ve kararlılığı sayesinde mucize türü olayların altına imza atan biri.

Ne olursak olalım, yaptığımız ne iş olursa olsun, ister bir doktor, ister bir işçi, ister bir öğretmen ve hatta ister bir temizlikçi önemli değil, önemli olan; yaptığımız şeyin en iyisi olmamız.

BENİM GENÇLİĞİM

2008-06-07T14:40:00.000-07:00

Yazar kitabın ilk başlarında kendi hayatından kesitler sunmasına karşın ilerleyen sayfalarda Türkiye tarihine ışık tutacak kesitler sunu yor.

işlenen faili meçhul olaylar, ülkede işlenen işkenceler, siyasete damgasını vuranlar, Tinerci çocuklar, hayat ve ölüm üzerine notlar....

şüphe yok ki yazar iyi bir kalem. Daha önce birkaç kitabını okumama rağmen bu kitabını okurken zaman zaman sıkıldığımı itiraf etmeliyim. Çünkü anlattığı bir çok hikaye karamsarlık ve isyan kokuyor.

Belkide kitabın başlığı şöyle olmalıydı.

' Gençliğimde Yaşanan Kötü Olaylar'

Bence bu başlık kitabın içeriğine daha çok yakışıyor.

Bunun yanısıra kitapta beğendiğim ve zevkle okuduğum hikayeler de yok değil. Yani kendi hayatımdan da izler taşıyan hikayeler...

Ben de evinde gereksiz yere yanan ışıkların kapatıldığı, suyun ve paranın idareli kullanıldığı bir evde büyüdüm. Her ne kadar şimdi saçımı şampuanla yıkıyorsam da küçükken koca kalıp yeşil sabunla zorla yıkanan çocuklardandım. Aynı şekilde ben de bir yandan okurken bir yandan da çalışan biriydim ve hala öyleyim.

Yazara katıldığım diğer bir husus da; toplumca, yani bir çoğumuz, kendimiz olmaktan çıkıp başkalarını taklit ederek , aslında biz olmayan davranışları sergilemekle geçip tükenen bir ömür yaşıyoruz.

TOPKAPI SARAYI ve KUTSAL EMANETLER

2008-05-30T22:35:00.000-07:00

Vizelerin bitmesini fırsat bilip Seyhan ve İsmail'le Topkapı Saray'ına gittik. Saray umduğumdan daha büyüktü neredeyse Gülhane Parkı kadardı. İyi hoş zaten Gülhane'nin içinde ama yüksek yüksek duvarlarla örtülü olduğundan ihtişamı parktan pek belli olmuyor.

Birçok bölümden oluşan sarayın ilkin giriş tarafında bulunan ve eski arabaların sergilendiği bölümü camekandan izledik. Faytonları andıran arabaların üzerinde yapıldığı yıl ve kim tarafından ne amaçla kullanıldığına dair bilgiler vardı.

Ardından Çin ve Japonlara ait çini ve vazo bölümünü gezdik. Çanak çömleğe pek meraklı biri olmadığımdan dolayı içeriye şöyle bir bakınıp çıktık.

Nihayet saray bahçesinde yaptığımız uzun bir yürüyüşten sonra asıl görmek istediğim bölüme gelmiştik.

KUTSAL EMANETLER

İçeride tam anlamıyla yok yoktu.

Hz. Muhammed'in kılıcı, yayı, hırkası, sakal-ı şerifi ve ayak izi.
Hz Musa'nın Asası
Haceru-l Esved'in Altından yapılma muhafazalığı
Hz. Davud'un Kılıcı
Hz Zekeriya'nın kopan kolu
Kabenin örtüsü
4 Halife'nin savaş araç-gereçleri
Kabe'nin ve Mescid-i Aksa'nın maketleri

..... ve daha bir çok şey.

Müze yöneticileri tarafından fotoğraf çekmek yasak olduğundan ancak sarayın bahçesinde fotoğraf çektirebildik.

İlk okuldan bu yana tarih kitaplarında bizlere anlatılanları bir nebze olsun tarihi eserlerle pekiştirme fırsatını yakaladık. Ayrıca ortamın manevi atmosferi de ister istemez insanı büyülüyor.

Merak ettiğim ve yanıtını bilmediğim bir şey var; Ülkemizin bir çok yerinde Sakal-Şerif dediğimiz Peygamberin camdan muhafaza edilmiş ve bir telden ibaret olan sakalı var. Yani her Ramazan Ayı'nda, bir çok camide Teravih Namaz'ından sonra halkın ziyaretine sunulur. En az 10 ayrı yerde veya ilde buna rastladım. Merak ediyorum; Onca sakal nereden bulundu?
Mutlaka diğer ülkelerde de buna benzer uygulamalar vardır.

Diğer birşey daha; Efendimize ait olan ayak izi. Bu gördüğüm ikinci ayak izi. Birincisini Eyyup Sultan Camii'nde gördüm. Yine masum bir çocuğun merakıyla soruyorum. Bunlar nasıl toplandı?

HİÇ

2008-05-06T18:31:00.000-07:00

..... Sabahın erken bir vakti... aslında gece sayılır; yani saat 04: 32 ve ben yine hastanede gece nöbetindeyim.

Ne düşündüğümü sorarsanız ? Cevap olarak koca bir HİÇ. Yani düşüncelerim karma karışık.Belki yorgunluktan, belki hastanenin o kasvetli atmosferinden, belki son zamanlardaki sınav maratonundan, belki, belki belki....

Hastaların bu vakitte olmayışından fırsat uykusuzluğuma yenilmemek için slow müzik dinliyorum. Şu an dinlemekte olduğum ve haleti ruhiyeme uygun olan parçayı, SUSARAK ÖZLÜYORUM, sadece kendime armağan ediyorum.

DENİZLİ ve 1. ULUSAL FİZİKOTERAPİ KURULTAYI

2008-04-22T13:41:00.000-07:00

Üniversitemizi temsilen 4 sınıf arkadaşımla ve İstanbul üniversitesi Fizik Tedavi bölümünden 8 arkadaşla öğleden sonra 3 sularında Denizli’ye gitmek üzere Esenlerden ayrıldık. Uzun ve pek de hoşnut olmadığım yorucu bir yolculuktan sonra sabaha karşı 3 civarında Denizli Otogarı'na vardık. Kurultayda görevli birkaç arkadaş bizi karşılayıp önceden ayarladıkları öğrenci yurduna götürdüler.

1.Gün

Sabah erken bir saatte uykusuz bir şekilde spor tesislerinde açık büfe şeklinde toplu halde kahvaltı yaptık ve akabinde de konferans salonuna geçtik. Kurultay iki bölümden oluşuyordu.

Sabah seansı öğrencilerden birinin kurultayın gidişatı hakkında kısa bilgi vermesiyle başladı. 7 ayrı üniversiteden 100'e yakın öğrencinin katıldığı kurultaya ev sahibi üniversitenin bölüm hocalarından bir profesör okulu tanıtıcı bir konuşma ve bölümde okutulan dersler hakkında detaylı bilgiler verdi. Daha sonra başka bir hoca 'Fizik Tedavi Derneği' ve üstlendikleri misyonu anlattı. Verilen 10 dakikalık molanın ardından 'Su Egzersizleri' ve 'Fizik Tedavi'nin Türkiyedeki ve Dünyadaki Yeri' hakkında slayt eşliğinde sunum yapıldı.

Öğle yemeğine gidilirken öğrenciler tanışmaya ve yavaş yavaş kaynaşmaya başlamışlardı. Sabah kahvaltı yapılan yerde öğle yemekleri yendi ve sadece öğrencilerin katıldığı ikinci oturuma geçildi. Toplantının amacı belirtildi, farklı görüşler alındı, mesleki problemler konuşuldu ve en önemlisi bundan sonra düzenli bir şekilde faaliyetlerin olacağı kararlaştırıldı.

Öğleden sonra:

Grup halinde Pamukkale Traverterlerini görmeye gittik. Karlı bir dağı andıran tepeye yalın ayak çıktık. Yer yer yumuşak zeminden oluşan traverterler belli aralıklarla küçük havuzcuklardan oluşuyordu. Tepedeki antik havuz da görülmeye değerdi. Genelde turistlerin yüzdüğü havuzun etrafı dinlenme tesisi şeklinde inşa edilmiş kafelerden ibaretti.

Akşama doğru kalacağımız otele giriş yaptık. 4 yıldızlı olan otelde sınıf arkadaşlarımdan İrfanla aynı odayı paylaştım. Termal havuz, diskotek, otopark, spor salonu ve diğer bir sürü etkinliğe olanak sağlayan otel bir hayli konforluydu. Açıkçası çok da ucuzdu. Uzun bir zamandan sonra yüzmek harikaydı.

2. Gün

Öğlene doğru otelden ayrıldık. Hedef şehir turuydu. Öncelikle otogara uğradık ve gidiş biletlerini ayarlandıktan sonra eşyalarımızı emanetçiye bıraktık. Rehberimiz eşliğinde şehir merkezine gittik. Uzun bir yürüyüşten sonra çınar ağaçlarıyla doğal bir tente görünümünde olan kafelerin birinde fastfoodvari öğle yemeğimizi yedik. Akabinde şehrin en büyük parkına gittik. Gülhane Parkı'nı andıran park muazzam bir büyüklüğe sahipti. Uzun uğraşlar sonucu, parkta bulunan saklı gölü bulmuştuk. Göl deyince şöyle kocaman bir şey bekliyorduk ama karşımıza minnacık ama bir o kadar da şirin bir gölcük çıktı. Günün geri kalan kısmını da kapalı bir alışveriş merkezinde geçirdik ve en nihayetinde dönüş vakti gelmişti.

Benim açımdan eğitici güzel bir tatil oldu. Diğer üniversitelerden gelen öğrencilerle tanışma fırsatı yakaladım. Kendi gördüğüm eğitim ve onların gördüğüyle karşılaştırma olanağı buldum. Mesleğe sahip çıkma, birlik olma, ve toplu hareket etmenin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gördüm.

Denizlinin horozlarının meşhur olduğunu duymuştum. Meydanın ortasına konulmuş horoz heykelinin dışında, orda kaldığım süre içerisinde ne bir horoz gördüm ne de horoz sesi işittim. Genç nüfusu fazla olan şehrin caddeleri temizdi yani İstanbul’a nazaran.

Son olarak bizi temsilci olarak gönderen okul yönetimine ve bizleri çok iyi ağırlayan ev sahibi üniversite yönetimine ve organizasyonda emeği geçen tüm arkadaşlara teşekkür ediyorum.

Şu an dinlediğim ‘Seven days’ adlı şarkıyı sizlere armağan ediyorum.

MONGOL

2008-04-11T13:54:00.000-07:00

Tarihi bir film izlemeyeli uzun zaman oluyor. Selim’le beraber 'Cengiz Han' ya da namı diyar Timuçin’in hayatını anlatan Mongol adlı filme gittik.

Eski Moğol gelenekleri…. kendi eşini küçük yaşta seçen çocuklar.…uçsuz bucaksız bozkırlar…. savaş sahneleri…. erkeği için kendini tehlikeye atan bir kadın… eşi için defalarca ölümden dönen kahramanımız… göçebe yaşam tarzı…. canı pahasına olsa bile geleneklere bağlılık… ve önceleri kan kardeş olan ama daha sonraları düşman olup savaşan iki korkusuz komutan.

Rus yönetmen tarafından yapılan film gerçekten takdire değer. Biraz abartılı olsa da Timuçin’in savaş taktikleri izlenmeye değer. Film müzikleriyle olayların geçtiği mekanlar adeta mistik bir hava içerisinde sunulmuş. Eğer teknoloji kokan Holiwood filmlerinden sıkıldıysanız ve uzun soluklu tarihi bir film izlemek istiyorsanız bu filmi izlemenizi tavsiye ederim.

İNGİLİZCE KURSU VE KADIKÖY

2008-04-05T18:24:00.000-07:00

Nisan ayının gelmesiyle zaten yoğun olan hayatıma yeni bir heyecan katıp İngilizce kursuna başladım.

Aslında aynı kursa daha önce 1,5 yıl kadar gitmiştim ve kaldığım yerden tekrar başlamak istedim. Gerçi derdimizi ifade edebiliyoruz ama amaç tabiri yerindeyse bir gavur gibi konuşabilmek.

Bu arada, malum kurs Kadıköyde. Evime yakın yerlerde de aynı kursun şubeleri olmasına rağmen özellikle Kadıköydekinini tercih ettim. Karşıya yani Asya tarafına gitmeyeli çok zaman oluyor. İki yılı aşkın bi süre karşıda yaşayan biri olarak haliyle insan özlüyo tabi.Ha birde Kadıköy'e gidince kendimi memleketime gitmiş gibi hissediyorum.

Neyseciğime bizim kurs görmeyeli bir hayli değişmiş. 'Daily Englısh' yani 'Günlük İngilizce' adı altında sınıfları rengarenk kağıtlarla süslemişler. Küçük olan kantini daha da boğucu hale getirerek, sigara içilen ve sigara içilmeyen diye ikiye ayırmışlar. Eğitim sistemlerinde pek bir değişiklik yok. Yine yabancı hocalar eşliğinde Headway serisinden ibaret olan kitaplar işleniliyor.

Bana gelince, İleri Düzey olan ve 5 ay sürecek olan kura başlamış bulunmaktayım.

ACİLDE YAŞAM

2008-04-05T17:08:00.000-07:00

Günlerden pazar...

Saat sabaha karşı 03:14...

Ülkenin en kalabalık hastanelerinin birinde gece nöbetindeyim.

Acilde çalışmak müthiş hoş bir duygu.

Bol koşuşturmalar... Durmak bitmeyen hasta trafiği... Gecenin bi yarısı yapılan kahvaltılar.... çay içmeler.... İş arkadaşlarıyla yapılan sohbetler...Adli vakalar...Gecenin ilerleyen saatlerinde bir çoklarının yatmasıyla başlayan ders çalışma molam... boş vakitlerde nette sörf yapma...veeee uykusuz geçen bir gece.

İKİNCİ DÖNEME BAŞLAYIŞ

2008-03-13T08:37:00.000-07:00

Kısa olan tatil çok çabuk bitiverdi. Let's start dedik ve başladık ikinci döneme.Bugün okulun ilk günüydü ve ben kimsenin gelmeyeceğini bile bile okula gittim. Yanılmamıştım çünkü arkadaşlarımın hepsi farklı şehirlerde oturuyor ve kısa olan tatili biraz daha uzatıp memleketlerinde daha fazla vakit geçirmek istiyorlardı. Yani bunu okul yönetiminin de bilmesine karşın neden hafta ortasında dersleri başlatırlar orası da bi tuhaf.

Yaşımın büyük olmasından mıdır nedir bilmiyorum ama hocalarla çok rahat anlaşıyorum sanki onlarla kırk yıllık ahbapmışcasına sohbet edebiliyorum. Yeni gelen profesörlerden biriyle tanışıp iş ve okul üzerine biraz sohbet ettik. Benim şu an çalıştığım hastanede asistan olarak çalışma hayatına başlayıp Başhekimlik yaptıktan sonra oradan ayrıldığını anlattı. 25 yıl aynı hastanede çalışmak.... Dile kolay bir rakam. Çok keyifliyim çünkü tecrübeli bir hekimden Klinik Mikrobiyoloji almak hoş bir şey olsa gerek. Sınıfta biraz vakit geçirdikten sonra artık gitme zamanı gelmişti.

Bu arada, nihayet sınav sonuçları açıklandı. Aslında çok güzel olmasa da fena da değil hani. Yani geçen dönem yaşadıklarımı göz önüne alırsam aslında güzel. Geçen dönem aldığım 11 dersin 3'ünden muaftım zaten diğerlerine gelince biri A, beşi B ve ikisi C' den ibaretti.

Bu dönem ise 2 dersten muaf olduğumu ayrı tutarsam 8 ayrı dersim var. Zaman ne getirir bilinmez ama umarım daha güzel sonuçlarla bu dönemi de bitirebilirim. Şu an dilediğim ' Million tears for you' adlı şarkıyı hepinize armağan ediyorum.

MUHTEŞEM YAŞAM

2008-03-13T03:26:00.000-07:00

Ara tatili fırsat bilip 16 bölümden oluşan bir kore dizisi izlediğim.

Singapura farklı sebeplerden dolayı giden ve komik bir şekilde tanışan iki kolejli gencin başlayan maceraları....

Tek gecelik bir ilişki sonucu hamile kalan ve çocuğunu babasız doğuran Se-Jin daha sonra aile baskısı sonucu Seung Wan ile evlendirilir.

Evliliklerinde sürekli sorun yaşayan ve çocuklarının lösemiye yakalandığını öğrendikten sonra birbirlerinin kıymetini anlayan ve en sonunda mutluluğu yakalayan pilot olmak isteyen genç bir baba ve diplomat olmak isteyen genç bir annenin arasında geçen hikaye....

Se-jin: Fakir bir annenin zor şartlar altında büyüttüğü iki kızdan biri. Çocuğunun babasız büyümesini istemeyen ve elinden gelen tüm gayreti gösteren ve eşiyle 5 yıllık bir evlilik taahhütü imzalayan diplomat bir öğrenci

Seung wan: Pilot olmak isteyen azimli bir öğrenci…. Bir yandan liseden beri sevdiği kız arkadaşı diğer yandan evlenmek zorunda kaldığı Se-Jin arasında kalan ve en sonunda eşini tercih eden hayat dolu bir genç…

Shin-bi: Dünyalar tatlısı , şirin mi şirin, çok akıllı güzel bir kız. Yakalandığı Lösemi Hastalığı süresince ailesine ne kadar zor anlar yaşattığının farkında olan ve sorduğu sorularla herkesi kendine hayran bırakan biri.

Film aslında bize çocuk büyütmenin ne kadar zor ve önemli olduğunu, ikili ilişkilerde mutluluğu sürdürmek için evli çiftlerin birbirlerine ne kadar önem vermeleri gerektiğini vurguluyor.

Küçük bir bebeğin kötü giden bir aile ilişkisini ne kadar büyük ölçüde iyiye doğru değiştirebileceğini ve genç bir anne-babanın çocuklarının tedavi sürecinde yapmış oldukları….

Filmin ilk bölümlerinin çok komik olduğu ama sonlarına gidildikçe gülmenin yerini hüznün aldığı güzel bir dizi…

İŞ HAYATINA GERİ DÖNÜŞ

2008-03-02T01:08:00.000-08:00

Ara tatile girdik ve arkadaşlarımın neredeyse hepsi memleketlerine gitti. Bana gelince, işe başladım. Evet, artık ACİL BÖLÜMÜNDE çalışıyorum artık.

Yeni iş yerimde bir sürprizle karşılaştım. 5 yıldan beridir görmediğim lise sınıf arkadaşlarımdan Tuba’nın orda çalıştığını öğrendim. Tubayı görünce mutlu olmuştum. Yani insanın eski arkadaşlarından biriyle çalışması güzel bir şey. En azından belli bir geçmişimiz var ve birbirimizi az çok tanıyoruz. Tuba pek değişmemişti. Eski günlerden sohbet eşliğinde çalışmaya başladık. Aslında ben pek çalışmadım. Çünkü oradaki cihazların nasıl kullanılacağını bilmiyordum. İlk günümde basit birkaç iş dışınca sadece Tuba ve diğer iki iş arkadaşımın çalışmalarını izledim.

Mesai saatimiz akşam 6’dan sabah 8’e kadardı ama uykusuzluğa yenik düştü ve gecenin bir kısmını uyuyarak geçirdim.

Sanırım bundan sonraki günlerde uykusuz ve yorucu geceler beni bekliyor. Umarım her şey güzel olur.

ÖZGÜR OLMAK

2008-03-02T00:12:00.000-08:00

Bitmek tükenmez bitmeyen ders çalışma süreci nihayet bitmişti.

Kiminle konuştumsa herkesin dilinde tek cümle vardı ‘ Bu sınavlar bir bitsin’ veya ‘ İkinci dönem çok farklı olacak’. Zaman zaman benimde kullandığım buna benzer cümleler aslında üzerimizdeki yükün fazlalığından sıyrılmanın bahanesiydi.

Her şeyler geride kaldı. Bir hafta içinde 8 sınavı ve bir sunumu geride bırakmıştık. Kendi açımdan bakarsam fena sayılmazdı. Yani vizelerime nazaran daha iyi bir performans sergilediğimi söyleyebilirim.

İki haftayı kapsayan tatil sürecine girdik. Bu süreci dinlenerek ve dizi izleyerek geçirmek istiyorum.

FİNALLER ÖNCESİ

2008-02-24T04:34:00.000-08:00

Son zamanlarda finallerin yaklaşmasıyla beraber diğer arkadaşlarımda gözlemlediğim ve bunun bana da bulaştığını hissettiğim rehavet illetini üzerimden atmak için değişik bir şeyler yapmaya karar verdim ve önce Sultan Ahmet’e sonra da Gülhane Parkı’na gittim.

Her ne kadar asıl amacım yarinki Fizyoloji Sınavına çalışmak olsa da yoğun geçen karlı bir haftadan sonra güneşin olanca haşmetiyle kendini göstermesini fırsat bulup attım kendimi yollara.

Dedim ya erken bi saat. Beyazıt ve Sultan Ahmet civarında gruplar halinde dolaşan turist grupları, devriye gezen zabıta ve polis araçları, yeni açıldığı anlaşılan ve hazırlık yapan iş yeri sakinleri ve BEN.

Bir yandan yürüyor bir yandan da daha önce yazmış olduğum küçük ama bir o kadar önemli notlar ihtiva eden kağıttan yarınki sınava hazırlık yapıyorum.

Civardaki büfelerden meyve suyu ve parkın kapısında bulunan poğaçacıdan da poğaçamı alarak usulce parkta dolaşmaya başladım. Çınar ağaçlarının çıplak dallarından süzülen ışığın ahenkli dansı eşliğinde uygun bir bank bulup önce kahvaltımı yaptım sonra da notları gözden geçirmeye başladım. 3-4 saat vakit geçirdikten sonra tekrar evin yolunu tuttum.

İSTİFA EDİŞ

2008-02-06T15:39:00.000-08:00

Sabah erken bir vakitte işe gidip bir müddet çalıştım. Ardından istifa dilekçemi yazıp yönetime sundum. Sonra iş arkadaşlarımla, hocalarla, asistanlarla ve diğer çalışanlarla vedalaştım. Eşyalarımı toparladıktan sonra gitme zamanı gelmişti.

Diş Hekimliğinde tam olarak 3 yıl, 2 ay ve 12 gün çalıştıktan sonra istifa ettim.

Merak ediyorum acaba insanlar hayatlarında kaç kez istifa eder. Sorunun yanıtını bilmiyorum ama ben yaptım bir kere.

Orada çok güzel günlerim ve de kötü günlerim oldu. iş arkadaşımdan son derece memnumdum. Beraber yaptığımız o güzel kahvaltılar, kola içmeler, gülüşmeler, şakalaşmalar…. Bir daha ki iş yerimde böyle birileriyle karşılaşır mıyım bilmiyorum ama emin olduğum bir şey var ki : onu özleyeceğim. Bit yandan burayı bıraktığıma üzülüyorum bir yandan da seviniyorum. Çünkü bu bana yeni iş sahalarında çalışma fırsatı sunuyor ve bildiğim bir şeyi daha doğrusu profesyonel olduğum bir alandan ayrılmak da beni üzüyor.

Bu ay içerisinde yeni bir hastanede çalışma hayatıma devam edeceğim. Yeni iş yerimin hayırlı olaylar getirmesi temennisiyle….

Vize Haftası

2008-01-25T09:23:00.000-08:00

Yoğun bir haftayı da geride bıraktık. Bu sıradan bir hafta değildi tabi ki, yani 6 sınavın olduğu ve sınıf arkadaşlarımın çoğu gibi benim içinde de az uykulu geçen bir haftaydı. Sabah sınıfa girince birçok arkadaşımın gözlerinin altında torbalar oluştuğunu veya bazılarının uykusuzluktan veya telaştan veya sınav stresinden kötü bir durumda olduğu ortadaydı.

Sınav notlarını toplamak, onları deftere geçirmek, özet çıkarmak, ve sınav akşamı gece yarısına kadar çalışmak….

Sonra da o malum sınavlar… Her ne kadar sınav sonuçları açıklanmasa da benim açımdan fena sayılmazlardı.

Gerçi her ne kadar anlatırken mutsuz bir üslup göze çarpıyorsa da çok faydalı olduğuna inandığım bir haftayı geride bıraktık. Yani iki aydır okula gidiyoruz ve ilk başlarda çok az şey bilmemize rağmen şimdi geriye bakınca bir hayli yol kat ettiğimizi görebiliyorum.

Düşünsenize ilk anatomi dersinde hepimizin Latince kelimeleri duyunca kıkır kıkır gülerken şimdilerde hepimiz bunlara aşina olup, hatta günlük espiri konusu haline getirdik.

2007-12-19T02:10:00.000-08:00

Bugün bayram arefesi…

Evdeki hazırlıklar son sürat devam ediyor. Herkeslerde bir telaş almış başını gidiyor. Bayanların ev temizleme telaşı, çocukların bayram kıyafetlerinin alınması, alınan tatlı ve şekerlemeler, yapılan nefis yemekler…

Lafı dallandırıp budaklandırmak istemiyorum.

Hepimizin bayramı kutlu olsun.

FIZIK TEDAVİYE İLK ADIM

2007-12-19T02:01:00.000-08:00

Fizik tedaviye ilk adım

Bayram tatilinde değilmişim gibi davranıp, sabahın erken saatlerinde ve de soğuğa aldırmayarak, Seyrantepe civarında arkadaşım Seyfettin’i bekledim.

Konu malum; İlk staj ve benim bir fizyoterapistle klinikte geçireceğim ilk gün….

Bu mesleği öğrenmeye başlayalı çok az bir süre olmasına rağmen, çalışma stilini merak edip bayram seyran demeden Ergani’ye kadar gittim. Lise arkadaşlarımdan birkaçının kurduğu rehabilitasyon okuluna geçtik.

Bir binanın altına kurulmuş değişik terapi odalarından oluşan şirin bir yer…

Yapılan kahvaltının ardından seanslara başladık. 45 dakikadan oluşan seanslarda gelen değişik hastalara durumlarına uygun fiziksel hareketler yaptırdık.

İlk gün olmasına rağmen arkadaşım eşliğinde hastalara germe egzersizlerinde yardımcı oldum. Bilmediğim şeyleri soruyor, gerekli bilgileri ediniyordum. Daha önceden duymuş olduğum Rom egzersizleri, Nervus Medianus kesiğine benzer vakalar, felçli hastalar ve kas kasılması olanlarla nasıl çalışılacağı konusunda fikir sahibi oldum.

Dışarıdan mesleğin çok zor olmadığı görülse de olayın vicdani boyutunu ve çalışacağımız kitlenin yardıma muhtaç insanlar olduğunu hesaba katarsak pek o kadar da kolay olmadığını görürüz.

Sabırlı olmayı , yardım etmeyi sevmeyi, sinirlerimizi kontrol etmeyi, empati kurmayı becerebilen, çocuklara karşı nasıl davranmayı bilen, olayı sadece maddi anlamda değil de maneviyatının da bilincinde olmayı öğrenmeliyiz.

2007-12-19T01:58:00.000-08:00

Bu güzel üç boyutlu kart aslen Malezyalı olan ama Ukrayna’da Tıp okuyan arkadaşım Fyra Khaled'den gelen bir hediye. (^_^)

YOGA

2007-12-09T07:47:00.000-08:00

Yağmurlu bir havada Mecidiye Köyde sırılsıklam olduktan sonra Şişli Yerleşkesi’ne konferansa gittik. Bel ve boyun ağrılarına uygulanacak masaj hakkında olacağını duyduğum konferans meğer YOGA hakkındaydı. Ebe, Hemşire,Diyetetik ve Fizik Tedavi öğrencilerinden oluşan kalabalık bir kitle halinde hocamızın zaman zaman egzersizler eşliğinde sunduğu gösteriyi izledik.

Başdaş kurarak yere oturduktan sonra ellerimizi el ayası yukarı bakacak şekilde dizlerimizin üzerine koyup belimizi mümkün olduğunca dik tuttuk. Sonra yoganın en önemli kısmı olan nefes egzersizlerini yaptıktan sonra fiziksel hareketlere geçtik. Aslında yoga yapmak için herhangi bir mekana veya özel bir takım aletlere ihtiyaç duymayız. Her nerede olursa olsun bu uygulamalı uygulayabiliriz. Yoganın insan stresini arındırmanın yanı sıra bazı hastalıkların tedavisinde motivasyona yönelik bir çok yararına inanılıyor.

Konferansın ilk başlarında komik olmasına karşın aslında yoganın denenmesi gerektiğine kanaat getirdim. Benim için en zor olan kısmı beklide kafamızdaki her şeyden arınıp kendimizi başka yerlerde hayal etmemiz idi. Beklide yeterince konsantre olamadığımdan bunu başaramamıştım.

BİR PAZAR VE ELİZABET

2007-11-25T13:57:00.000-08:00

Erken bir saatte Selim Ağabey’imizin bürosunda yapılan güzel bir kahvaltıdan sonra Taksime geçtik. İstiklal boyunca kah vitrin bakarak kah sinema salonlarına bakınarak vakit geçirdik. Daha önceden planladığımız gibi Elizabeth adlı filmi izleyecektik. Pazar olmasından dolayı mağazaların bir kısmı kapalıydı ve umduğumuzu bulamadığımızdan Cevahire gitmeye karar verdik.

Öncelikle biletlerimizi aldık ve filmin başlamasına 2 saati aşkın bir sürenin olmasını fırsat bilerek başladık gezinmeye. Mevzu bahis Cevahir olunca dolaş dolaşabildiğin kadar. O mağaza senin bu mağaza benim. Daha önce defalarca orada bulunmama rağmen dikkatimden kaçan bir yere gittik: Oyun Bölümü.
Çoğunlukla çocuklara hitap eden ama büyüklerin de ilgisini çekecek bir yer… bilgisayar oyunlarından tutun da Luna Parka, bovlingden Langırta ne ararsanız mevcut.

Vaktimizin bir kısmı aileleriyle oyun oynayan küçük çocukları izleyerek geçirdikten sonra film izleme zamanı gelmişti.

ELİZABETH:

Elizabeth’in kraliçe olarak içinde bulunduğu durumu ve kendi etrafında gelişen olayları anlatan ve İngilizlere karşı kutsal savaş ilan edişinden sonra İspanyanın birlikleriyle savaşa katılması ve teknik donanım bakımından üstün olmalarına rağmen Elizabeth tarafından mağlup edilip ülkesini dağılmaktan kurtardığını anlatan, psikolojik içeriği bir hayli olan güzel bir film…

Filmi izlerken kadınların kraliçe bile olsalar bazı huylarından vazgeçemediklerini, erkeklere nazaran daha da kıskanç olduklarını bariz bir şekilde görüyoruz.

Yalnız, çaresiz ve erkek sevgisine muhtaç bakire bir kraliçenin, çevresinde duygu ve düşünceleriyle samimi olan birilerinin, yok denecek kadar az olan bir ortamda mutluluk arama çırpınışları…..

Filmden sonra alelacele eve yetişmeye çalıştık. Davet ettiğimiz misafirlere geleneksel yiyeceğimiz olan Lahmacun ikram edecektik. Gel gör ki, geç kalmıştık neyse ki evde durumu idare edecek diğer ev arkadaşım İsmail vardı.

Yenilen müthiş güzellikteki akşam yemeğinin ardından İbrahim Ağabeymiz muhteşem yeteneğiyle adeta Urfa Sıra Gecelerine has bir tavırla isteklerimizi kıramayıp bağlamasıyla bizleri ihya etti.

Denizler İmparatoru

2007-11-24T05:21:00.000-08:00

Film gerçek bir hikayeden esinlenerek oluşturulmuş olup Kore, Çin ve Japonya’ya yakın birkaç adanın nasıl ticaret merkezi haline geldiğini konu alır.

Kahramanımız Jang Bogo, küçük yaşta, işlemediği bir Suçtan dolayı babasıyla beraber cezalandırılır. Korsanlardan kaçmaya çalışırlarken babasını yitirir. Bir köle olarak Çin'e satılır ve bir at çiftliğinde en sevdiği arkadaşı, Yona ile birlikte köle olarak çalıştırılır. İlerde baş düşmanı olacağı Yeom Yang’la tanışır ve ondan kendisine kılıç kullanma sanatını öğretmesini ister. Dövüş sanatlarında ve kılıç kullanma sanatında ustalaşır ama sahibi tarafından arenalarda bir gladyator olarak dövüştürülür. Dövüşlerden birinde hayatını tamamen değiştirecek olan büyük tüccar, Seul Pyong ile tanışır ve yüklü bir paraya satın alınır. O, artık büyük bir ticaret filosunun baş korumasıdır. Zaman ilerledikçe düşmanları çoğalır ve Madam Yami adındaki bir diğer tüccara karşı savaş başlatır.Ticaret hayatına atılır ve ustasının ölümünden sonra şirket yönetiminin başına geçer. En büyük amacı olan Şilla ve Chunge topraklarındaki korsanları temizleyip anne ve babasının öcünü aldıktan sonra halkının refahı için çalışmaya başlar. Çin Hükümeti tarafından onurlandırılarak emrine 10.000 asker tahsis edilir ve Genel Vali ünvanını alır. Halkın refahının doruk noktaya çıktığı bir sırada taht kavgası başlar ve Yeom Yang tarafından hançerlenerek öldürülür.

Yönetmen, Yeom Yang, kendine müthiş bir rol seçmiş. Aslında iyi biri olan, sadece içindeki bulunduğu şartlar tarafından kötülük yapmaya zorlanmış ve sürekli kendinden güçlü insanların emrinde çalışmış, itaatkar bir komutan…. Bayan Chang Wha’ ya olan aşkı ve her ne yaptıysa da onun kalbini fethedememenin verdiği ezikliği hep içinde hissetti.

Chang wha, küçük yaşta ailesini korsanlar tarafından yitirir ve çocukluğunda Cang Bogo’yla tanışır. Ömrünün sonuna kadar birbirlerine aşık olarak kalırlar ve hiçbir zaman mutluluğu yakalayamazlar. Aşkları uğruna zaman zaman hayatlarını tehlikeye atmaktan geri durmazlar.

Madam Yami, Hayatını maddi güç kazanmaya adayan bir tüccar…. Emrinde çalışan yüzlerce asker ve tüccara rağmen hiçbir zaman mutluluğu elde edemez ve sonunda trajik bir şekilde intihar eder.

Düşman da olsalar birbirlerine olan saygıları hayranlık uyandırıyor. Hedeflerine ulaşmak için çalışan hırslı insanlar….

Her bölümün sonunda bir sonraki bölümden kısa bir fragmanın gösterilmesi izleyenlerin merakını daha da kamçılıyor.

İnsanın canı pahasına dahi olsa doğruluktan ve erdemden ödün vermemeyi kahramanımız Jang Bogu’nun defalarca hayatını tehlikeye atarak ve sonunda da Yeom Yang tarafından kalbine aldığı bir hançer darbesiyle kendinden sonraki nesillere örnek olacak bir hayat hikayesi....

Diziyi baştan sonra orijinal versiyonunu izlediğim için, kulaktan dolma bile olsa bir hayli Korece kelime öğrendim.

Slow müzik eşliğindeki sahnelerde ve özellikle Jang Wha’nın Jang Boguyla karşılaşma anları hüznün doruk noktaya çıktığı anlardır. itiraf etmeliyim ki bazı sahnelerde gözyaşlarıma hakim olamadım.

Hayatımda izlediğim en güzel dizi, bu film sayesinde büyük kararlar alma cesaretine sahip olmam ve beni çok etkilemesinden dolayı herkese tavsiye ediyorum.

Bazılarımızın hatırlayacağı gibi dizi ülkemizde de TRT 1 ekranlarından 51 bölüm olarak verildi.

Bekleyiş...

2007-11-24T00:56:00.000-08:00

İş hayatında 3. yılı bitirip 4. yıla girdiğim şu günlerde üzerinde ısrarla durduğum ve bir kul olarak elimden gelen tüm gayreti gösterdiğime inandığım bir konudan bahsetmek istiyorum: İş değişikliği.

Öğrenci olmam ve eğitimimi daha rahat koşullarda devam ettirebilmem için çalıştığım yer olan Diş Hekimliği Fakültesinden ayrılıp Tıp Fakültesinde çalışmak için hastane müdürlüğüne başvurup, dilekçeyle beraber gerekli bazı belgeleri de iliştirerek hastane yönetimine sundum.

Kendilerinin acilen elemana ihtiyaçları olduğunu ve beni vakit kaybetmeden rektörlükten isteyeceklerini söylediler. Aradan günlerin geçmesiyle birlikte ben; Rektörlük, Diş hekimliği ve Anabilim Dalı Başkanlığı arasında mekik dokumaya başladım. Her seferinde malum konuya ilişkin fikir alışverişi yaptım.

Diş hekimliğini; Sosyal Sigortalar Kurumu Hastanelerinin Devlet Hastanelerine devrinden sonra hasta sayısında meydana gelen artıştan ve yıllardan beri kadro bekledikleri için ve benim gitmemle ellerindeki kadrodan da olacaklarını söyleyerek benim sunduğum her türlü teklifi reddettiler. Ben, tam istifa etmeyi düşünüp bu girişim için kendimi hazırlarken bir şeylerin henüz bitmediğine karar verip bir de Rektör Hanımla konuşmaya gittim. Durumumu anlattıktan sonra, bana, birkaç gün daha beklememi ve ellerinden ne geliyorsa yapacaklarını söyleyerek beni ümitlendirdiler.

Yapılması gerekli her şeyi yaptıktan sonra şu anda gönül rahatlığıyla gelecek hayırlı haberi bekliyorum. Umarım Allah hakkımda hayırlı olanı diler ve ben hem çalışıp hem de eğitim hayatımı sürdürebilirim.

OKULUN İLK GÜNÜ

2007-11-18T04:14:00.000-08:00

Okulun ilk günü.

Bugün tıpkı çocuklar gibi size okula başladığımın birinci gününden bahsetmek istiyorum. Her ne kadar çocuklar gibi dedimse de insan büyüyünce de bazı duygular değişmiyor. Tıpkı şu an hissettiklerim gibi. Yani üniversiteli olmamıza rağmen o ilk günler hep anlatılmaya ve hatırlanmaya layık günler arasında yer edinir. İlkokul , orta okul, lise ve hatta üniversitenin ilk günlerini hatırladığım gibi.

Okula vardığımda daha önce sanal alemde karşılaştığım ve aynı sınıfı paylaşacağım birkaç arkadaşla tanıştım. Ardından yapılan anons sonucu alelacele konferans salonuna geçtik. Sağlık bilimleri öğrencisi olmamızdan dolayı kızların sayısı bir hayli fazlaydı. Okul müdürünün okulu ve bölümleri tanıtıcı konuşmasının ardından rehber hocalar eşliğinde sınıflarımıza geçtik. Ülkenin farklı yerlerinden ve farklı kişilikleri barındıran ama aynı amaç için bir araya gelmiş 30 sağlık neferi…. Sıcak bir ortam içerisinde hocamız ve sınıf arkadaşlarımızla tanıştık.

Öğlen bilgisayar dersinin muafiyet sınavına girdik. Temel bilgisayar bilgisini ölçen dersin soruları fazla zor değildi. Bilgisayar bilgisi az olan birinin bile rahatlıkla geçebileceği türdendi. Sınav ertesi verilen uzunca molanın ardından yeniden sınıfta bir araya toplanış ve kalan zamanın bir kısmında fizyoloji dersine yapılan girişten sonra benim için gün sona ermişti. Unutulmaz günler arasından sizlere sunulan bir bukle.

2007-11-11T02:55:00.001-08:00

Yeni bir Pazar sabahı. Saat 12.26….

Yapılan harika bir kahvaltının ardından, yarın gireceğimiz muafiyet sınavına çalışmaya devam ediyorum. Havanın yağışlı ve soğuk olmasından hafta sonunu evde geçirmeye karar verdim. Yağışlı günlerde en büyük hobilerimden biri kalorifer peteğine sırtımı dayayıp çay ve çerez eşliğinde film izlemek veya sanal alemde sörf yapmak veya bir şeyler okumak. Uzun soluklu bir dizinin, 51 bölüm, son iki bölümünü de izledikten sonra dizi hakkında uzunca bir yazı yazmak istiyorum. Ayrıca şu aralar okuduğum ve dünya da satış rekorları kıran bir kitaptan ‘ The Secret ( Sır ) ’ da bahsedeceğim.

Uzun bir yazın ardından, buna sonbaharın çoğunu da katabiliriz, yeniden eğitim hayatıma kaldığım yerden devam edeceğim. Evet, ben artık bir Fizik Tedavi öğrencisiyim. Her ne kadar problemlerimin hepsini hal etmesem de yarın okulun ilk günü olacak. Bu demek oluyor ki ; Yeni bir bölüm, yeni arkadaşlar, yeni hocalar, yeni bir ortam….

Size son günlerde sıkça dinlediğim bir parçayı armağan ediyorum. Celine Dion’dan ‘ Have You Ever Been in Love' ( Hiç Aşık oldun mu ).

TÜYAP, KİTAP FUARI

2007-10-29T12:51:00.000-07:00

Ev arkadaşlımla ve Kocaeli’nden gelen arkadaşımla birlikte bu cumartesi Tüyap’a kitap fuarına gidelim dedik.

Yılda bir sefer düzenlenen fuara, kitap severler olarak kayıtsız kalamazdık tabi ki. Aslında Avrasya koşusuna katılmayı düşünüyordum ama arkadaşlarımın çoğu fuarı gezmek istediklerinden koşuya gitmekten vazgeçtim. Tüyap dediğimiz yer de aslında bizim evden çok uzakta olan bir yer. Yani otobüsle gitmeye kalksan bir sürü zaman ve zahmet…….

Allahtan özel arabayla gittik. Allah Selim ağabeyimizi başımızdan eksik etmesin.( Amin) (^_^)
Hepimizin öğrenci olması sebebiyle girişte ücret ödemedik. Fuarın ikinci günü olmasına rağmen fuara ilgi bir hayli fazlaydı.

500’ e yakın kitapevinin katılımıyla oluşturulmuş fuar 4 büyük salondan oluşuyordu. Salonlardan biri sergiye ayrılmıştı. Kitap standlarını çok beğendim. Geniş alana kurulmuş teknolojik standlardan oluşuyorlardı. Bazı yayınevleri imza günü düzenlemişlerdi. Fuarı dolaşırken Ebru Cündübeyoğlu'nu standlardan birinde yalnız otururken gördük. Amacım onunla sadece fotoğraf çektirmekti ama imzalı kitabını da aldım.

Fuarda genellikle sosyolojik ve psikolojik kitapların rağbet gördüğünü gözlemledim. Bunun yanı sıra çocuklara hitap eden kitaplar da hayli revaçtaydı. Rengarenk kapaklarının olmasından olsa gerek insanın alası geliyordu.

Bir diğer nokta ise İslami kesime ait kitapların daha ucuz olmasından mı yoksa kişisel tercihlerden dolayı mı bilmiyorum ama diğerlerine nazaran daha çok rağbet var gibiydi.

Paramın az oluşu nedeniyle anca iki kitap alabildim.Benim favorilerim yine kişisel gelişim kitapları ve psikolojik içerikli kitaplardı. Şunu da itiraf etmek istiyorum ki : İndirim yapmalarına rağmen, kitap almak gerçekten pahallıydı. Aslında almak istediğim bir yığın kitap vardı ama…..

Diğer arkadaşlarımda kendi ilgi alanlarına göre kitaplar almışlardı. Fuarda iki saat dolaştıktan sonra gitme zamanı gelmişti

KOZA KELEBEĞİ BİLMEZ

2007-10-24T11:13:00.000-07:00

Hadi bugün de okuduğum bir kitap üzerine konuşalım. Robin Sharma’nın kaleminden Koza Kelebeği Bilmez.

Hikayemiz; Dan adında, hayatına son vermek üzere olan , oteller zinciri sahibi ,zengin bir adamın sakağına silah dayamasıyla başlıyor. Kahramanımız tam tetiği çekerken baygınlık geçirir gibi olur ve yere düşer, Ardından nerden çıktığını bilmediği bir söz, ‘ Senin hayatın bir hazine ve sen sandığından çok daha fazla bir şeysin’ beyninde şimşek etkisi yapar ve intihar etmekten vazgeçer.

Sonraki günlerde, iş arkadaşının ısrarı üzerine bir seminere gider ve orda hayatını değiştirecek o bilge kişiyle tanışır. Bir zamanların efsanevi avukatı olan, jet sosyeteden her gün biriyle beraber olan, kırmızı ferrarisiyle insanları büyüleyen ama daha sonraları her şeyinden vazgeçip Himalayalara giden ve orada Sivana bilgelerinden aylarca hayat üzerine ders alan yegane öğtretmen Julian Mantle…..

Seminer sonrası, Julian, kahramanımız Dan’a 7 aşamadan oluşan Kişisel Uyanış taktiklerini öğretir. Her aşamada farklı bir mekan ve farklı bir tarzla Dan’ın karşısına çıkan Mantle günden güne onu etkilemeyi ve onu değiştirmeyi başarır.

Özet olarak ;

Hayatı başkalarının felsefesine göre yaşamak yerine, kendimize göre yaşamalıyız. Eğer ömrümüzün sonunda hayat dolu bir yaşamı arzuluyorsak , vaktimizin kıymetini bilmeli, büyük riskler almalı, korkularımızla karşılaşma cesareti gösterebilmeli, kendi rüyalarımızın peşinde koşturmalıyız.

Hayatı iyi gözlemlemeli… çünkü kainat belli kurallar çerçevesinde oluşuyor eğer onları bilip ona göre davranırsak sonuçtan fazlasıyla memnun kalırız aksi takdirde hayat bize acımasız tokatlar atar.

Tür olarak kişisel gelişim kitabı olarak yorumlanabilir. Bu yazarın okuduğum dördüncü kitabı. Kitaplarını okumuşsanız genelde şunu bilirsiniz; Konu olarak birbirinin devamı gibi görünen ama aslında hepsinde de farklı kişiliklerin ve olayların anlatıldığını , akıcı bir dille yazıldıklarını görürsünüz.

Aslında yazarın olumsuz bulduğum yönleri de var: Neden yazar genelde kurbanlarını pardon kurtarmak isteği kişileri genellikle hayatında maddi anlamda çok iyi yerlere gelmiş , geçim kaygısı olmayan kişilerden seçiyor?

Eğer kendi iç aleminize biraz çeki düzen vermek istiyorsanız ve yaşamınızı daha düzenli bir hale getirmek istiyorsanız okumanız gereken kitaplar arasında bu da olsun.

SIRADAN BİR PAZAR

2007-10-21T11:05:00.000-07:00

Pazar günlerini sevmişimdir hep çünkü vaktimin çoğunu evde geçiririm hele dışarıda yağmurlu bir hava varsa. Yani zaten oldum olası soğuklardan hoşlanmam. Hele bir de dilediğim zaman kalkmak gibi bir lüksüm varsa keyfime diyecek yok zaten. Ben yine de erken kalkmayı kendime şiar edinmiş biri olarak 8.12 ‘de kalktım. Biliyorum belki de bazılarınız ‘ hadi 8 ‘ i anladık bu 12 de ne oluyor’ diyeceksiniz. Bunun tek bir nedeni var abi ; gıcıklık. Bir çoğumuz alışmışız sayıları yuvarlamaya ve bunu da genelde 5 ve 5’in katları şeklinde yapıyoruz. Neyseciğime bu bana ters.

Yeni eve taşınmamızdan ve araya bayramın girmesiyle evi temizleme işi ve ortalığı düzeltme işini ertelemiştik. Hazır evde üçümüz bir arada olmuşken, öncelikle, evdeki fazla eşyalarımızdan bir an önce kurtulalım dedik. Ardından el birliğiyle salondaki bazı eşyaların yerlerini değiştirdik. Derken herkes kendi odasının önce havalandırma ardından da elektrikli süpürgeyle elden geçirme ve en son olarak da yerlere bir güzel paspas…….
Hımmmm! mis gibi her taraf valla.

Öğleden sonra can sıkıntısından bir saatliğine internet kefeye uğradım. Bu aralar slow müziğe merak sardığımdan ‘Celine Dion’ ve ‘Lorena McKennit’ ten ne kadar parça varsa onları malum kefenin arşivinden alırım diye düşünmüştüm ama film kreasyonlarına baktıktan sonra uzun zamandan beri film izlemediğimi ve bugünümün bunun için elverişli olduğuna kanaat getirip sonra da filmi kopyalama işini tamamladım.

İkindi civarı da yatağıma gömülüp çay eşliğinde başladım filmi izlemeye. ‘Ölü yada Diri’…..

Dünyanın dört bir yanından kendi alanlarında bir numara olan gençlerin bir adada bir araya toplandığı ve birbirleriyle eşleşerek dövüştükleri, yenilenin aradan çekildiği ve birinci olanın da yüklü miktardaki parayı hak edeceği şeklinde tasarlanmış bir film.

Aslında bu formatta bir sürü film izledim ( Ölüm oyunu, dövüş kulübü, dövüş okulu, Çarli’nin Melekleri vb.) ve galiba artık bu tür filmlerden haz almamaya başladım. Yani güzel bir film olabilir ama birçoğu format olarak birbirinin aynısı.

Akşam vakti de ev arkadaşımın ısrarlarına dayanamayıp o çok sevdiği biberli ve domatesli kanat yemeğinden yaptım. Bilmem yemek yapmada iyi olduğumu söylememe gerek var mı. Yani en azından beni tanıyan arkadaşlarım takdir ederler bunu.

Vaktimin geri kalan kısmında da dün elime aldığım kitabı okumak istiyorum. Yine bir Robin Sharma klasiği aldım elime, Koza Kelebeği Bilmez. Bu, yazarın 4. kitabıdır okuyorum. Kendini övse de kitaplarında okunmaya değer biri.

Bir Bayram Klasiği

2007-10-16T11:55:00.000-07:00

Bir bayramı daha geride bıraktık. Geride bıraktık bırakmasına ama sanki pek güzel geçmedi. İlk kez bir bayramı İstanbul’da geçirdim. Yalnız değildim tabi ki. Sağ olsun ağabeyciğim yanıma gelmişti ama vaktimizin çoğunu evde geçirdik. Gerçi bir ara Cevahir’e ( İstanbul’un en büyük alışveriş merkezi ) gittik ama o da tıklım tıklımdı. Havanın kötü olmasından ve yol ücretlerinin yarı yarıya oluşundan olsa gerek. Neredeyse vaktimizin çoğunu ayakkabı dükkanlarını dolaşarak geçirdik. Ek iş bulduktan sonra ilk işim gözüme kestirdiğim o ayakkabıyı alacağım. ^(^_^)^

Telefon ve internet aracılığıyla ailemizin, akraba, eş dost ve arkadaşlarımızın bayramlarını kutladık. Neyse, bir daha ki bayramı ailemle geçirmek ve bol bol şeker yemek üzere……..

HAPPY BAYRAM

2007-10-10T13:59:00.000-07:00

Günler son sürat geçmeye devam ederken ben yine İstanbul’un yorucu havası içerisinde her zamanki gibi koşuşturuyorum. Ramazan ayının son günü ve yarın bayrama gireceğiz. İlk kez burada bir bayram geçiriyor olacağım. Aslında yalnız olmayacağım abim bana eşlik edecek. Onun varlığı ve yanımda oluşu bile her şeye değer.

Ramazanın ilk birkaç gününü memleketimde geçirdim. Her şey bambaşkaydı orda. Yemek yapma problemin yok. En lezzetli yemekler hazırlanıyordu, ailecek sahura kalkıyorduk, akşamlerı akraba ziyaretleri, gelip gitmeler…. Ama gel gör ki buraya gelişimin ilk birkaç günü hiç ama hiç hoş değildi. Sahura kalkamamak, kalksam da çoğunlukla tek başıma olduğum için keyifsiz keyifsiz buzdolabından çıkarılan kahvaltı ve türevleriyle ve genellikle çay eşliğinde yapılan kısa bir sahur faslı……

İlk birkaç gün aynı şekilde akşamları evde yalnız başına iş yorgunluğuyla yaptığım iftarlar…… Ama daha sonraları durum değişti tabi. Bunun böyle gitmeyeceğine karar verdim ve kendimi dışarılara attım. (^_^)

Neredeyse Ramazanın kalan diğer kısmını hep dışarıda geçirdim. Sultan Ahmet ve Eyyup Sultan uğrak yerlerimim başında gelmekle beraber,arkadaş davetleri, restoranlarda yemek yemeler, misafirliklere gitmeler ve misafir ağırlamaları derken oruç ayını geride bıraktık. Aslında güzel geçti diyebilirim.

Başıma tuhaf olaylar gelmedi değil. Eyyup Sultanda o manevi atmosferden ben de yararlanmak ve orada iftarımı açmak istediğim günün birinde herkesler gibi ben de yemek kuyruğuna girdim. Öyle uzun bir kuyruk ki neredeyse birkaç yüz kişilik. Bayanları ayrı, erkekleri ayrı bir yerden sırayla guruplar şeklinde çadıra alıp yemeklerini veriliyorlardı. Tabi ezan okundu ve benle beraber uzunca bir kuyruk hala bekleyişte…. Tam sıra bizim gruba gelmişken görevlilerden biri anons yapıyor. ‘ Erkekler beklemesin yemek kalmadı’. Geriye kalan yemekleri bayanlara dağıttıktan sonra öğreniyorum ki 6 bin kişiye yemek dağıtılmış. Civar restoranlardan birinde iftarımı açtım. Oradakilerin çoğu tam takım halinde piknik havası içerisinde gelmişlerdi. Yere serilen küçük kilimler eşliğinde evde hazırlanmış yemekler, çörekler, pastalar…. Adete panayır gibi bir atmosfer vardı. Bu ara da şunu belirtmek istiyorum; Hem Sultan Ahmet’te hem Eyyup Sultan;da bir şeyler yemek ve içmek çok pahallı, normalin neredeyse iki misli. Her ne kadar çadırdaki yemeklerden tatmasamda güzel bir akşamdı benim için.

HERKESLERİN BAYRAMINI KUTLUYORUM.

MERHABA 11 AYIN SULTANI

2007-09-12T13:07:00.000-07:00

Yine, yeni bir Ramazan Ayına teravih namazıyla merhaba dedik. Şu an kendimi hem mutlu hem de mutsuz hissediyorum. Mutluyum çünkü ailemleyim ve Ramazana hep beraber girdik. Mutsuzluğum sebebi ise haftaya tekrar İstanbul’a dönmem ve oruç ayını ailemden uzakta geçiriyor olmam. Hele hele, tatile gelmişseniz ve tam rehavetine kapılmışsanız ortamı bırakıp gitmek cidden zor geliyor.Ayrıca, yapılacak yığınca şeyler aklıma gelince içimdeki ürperti biraz daha büyüyor.

Neyseciğime gelecek kaygısını bir kenara bırakıp günün anlam ve önemine haiz bir iki laf edelim.

Bu akşam sahura kalkacağız hep beraber. Allahtan Bu ayın bize bereket, sağlık, başarı ve mutluluk getirmesini temenni ediyorum. Bu uzun ve sıcak günlerde, bize dayanma gücü nasip eder inşallah. ( Amin )

ANKARA'DAN DÖNERKEN

2007-09-06T13:31:00.000-07:00

Saat sabahın 8.17’si…… ,

Dün gece Diyarbakır’a gelmek üzere bindiğimiz otobüsün arka koltuklarından ikisinde kız kardeşimle otururken ve de Kardeş Türkülerden yolculuk havasına uyacak bir türkü eşliğinde sizlere son bir haftaki halet-i ruhiyemden ve etrafımda gelişen olaylarından bahsetmek istiyorum.

Şu an Elazığ civarındayız. Elazığ demişken; burada bir zamanlar kısa süreliğine de olsa Biyoloji okumuştum. Huh… eskiler….. neyse efendim..

Tatilimizin ikinci haftasını da Ankara’ da geçirdik. Aslında buna tatil demek pek doğru olmaz, en azından benim için. İstanbul’un yorucu havasının üzerime sirayet etmesinden olacak ki vaktimin çoğunu evde kah nete takılarak kah aileyle sohbet ederek geçirdim.

Dayılarım, teyzelerim, annem, abim, kardeşlerim ve de kuzenlerimle beraber kalabalık bir aile ekibi şeklinde her gün kendimizi birinin evinde buluyorduk. Hareketsizlikten ve çok yememden yine kilolarım azdı.  Bunları vermem için en az bir ay uğraşmam gerekecek 

Akrabalar arası yapılan sohbetler, yiyip içmeler, dedikodular, park yürüyüşleri, alışverişler, kışa hazırlık telaşı, çocukların eğitim sorunları….. gündemimizi meşgul eden ve uzayıp giden bir sürü şey işte.

Son bir haftadır kafamda dolaşan fikirlerin başında yurt dışında eğitim geliyor. Çocukluğumdan beri hep bir doktor olmayı hayal etmişimdir. Yaptığım araştırmalar sonucu en ucuz üniversitelerin Avusturya ve Ukrayna’da olduğunu öğrendim ama hala bunu kaldırabilir miyim bilmiyorum.

Yani; en ucuz dediğim yerler bile dönemlik 3500 USA dolarından başlıyor. Olayın diğer bir boyutu oraya adaptasyon sorunu. Gurbet olayı desen zaten evden uzakta yaşıyorum. Ailemi zaten yılda bir veya iki kez görebiliyorum. Hadi onu geçelim dedik, başka bir problem olan dil olayı var. Yani en azından bir dönemlik hazırlık kursu var. Zaten çoğu üniversite kendi ana dilleri dışında İngilizce eğitim veriyor. Hadi İngilizcem fena sayılmaz dedim al sana başka bir problem; barınma. Öf yaaaaaa. Gel de işin içinden çık. Umarım hakkımda her şeyin hayırlısı olur.

Lafı Adidasın reklamlarında kullandığı bir sloganla bitirmek istiyorum.

IMPOSSIBLE IS NOTHİNG.

2007-08-30T02:09:00.000-07:00

Saat sabahın 2.43 ü ...

Neresi olduğunu bilmediğim; yani karanlıktan nerde olduğumuzu kestiremediğim, şehirler arası yolculuklarımın birinde, yarı uykusuz yarı baygın bir halde annemle beraber Truva seyahate ait yolcu otobüsünün 37 numaralı koltuğunda bu satırları yazıyorum.

Kendimi bildim bileli gece yolculuklarından nefret ediyorum. U-Y-U-Y-A-M-I-Y-O-R-U-M. Yani biraz uyusam kalkınca ya boynum tutulur ya da sarhoşlar gibi bir hal alırım. Hayır yani gündüz olsa, çevreyi izlerim bir şeyler okurum veya film izlerim.Hoş ne zaman otobüse binsem hep şansızlığımdan mıdır nedir bilmiyorum ‘ Hababam Sınıfı’ serisinden bir film izletiyorlar. Sanki tüm firmalar söz birliği yapmışçasına aynı cd/dvd leri izlettiriyorlar.

Neyse efendim lafı fazla uzatmayalım. Bir aylık iznimin bir haftasını Çanakkale’de harcadım. Çanakkale demişken bilmem rüzgarıyla meşhur bir şehir olduğunu söylemeye gerek var mı.
Bizim Kadıköy’ü andıran ve bir rıhtım boyunca uzanan yerleşim birimi, yaşlı nüfusundan , öğrencilerinden ve göçmenlerden oluşan şirin bir şehir.

Kilit Bahir, Bin Gazi, Anafartalar, 57. Alay Şehitliği, İngiliz ve Fıransız Şehirlikleri ve Conk Bayır gezip gördüğümüz yerler arasında yer alıyor.

İnsanın bu mübarek yerlere gidip de duygulanmaması elde değil. Tarihi müzeyi gezerken ecdadımızın orada nasıl kahramanca çarpışıp şehit olduklarını az da olsa anlayabiliyoruz. Müzede savaştan kalma giysilerden tutun, şarapnel ve top parçaları, düşmanın ve bizim askerlerimizin kullandıkları savaş araç ve gereçlerine kadar her şeyi görmek mümkün. Hatta elbise düğmelerini, su mataralarını, yemek kaplarını.....

Beni ve ailemi duygulandıran olaylardan biri de şehitlikte dolaşırken doğup büyüdüğümüz yerden de şehit askerlerimizin olmasıydı.

Öğle sıcağında kuzenlerim, abim ve annemle yaptığımız geziden sonra akşam feci bir baş ağrısı çektim. Rehberimizin yaptığı konuşmalardan ve güneşte çok fazla kalmamızdan olsa gerek.

Neyse şu an otobüsteyiz ve tatilin ikinci haftasını geçirmek üzere Ankara’ya yol alıyoruz.

2007-08-27T01:16:00.000-07:00

Bugün tatildeki 5. günüm. Yaklaşık bir yıldan beri görmediğim ve hasretini çektiğim aileme kavuşmuştum. Her ne kadar memleketime gitmediysem de abim ve annemle beraber Çanakkale’de bir araya geldik. Son birkaç yıldır farklı bir şehirde bir araya geliyoruz.

Bu yıl Çanakkale, geçen yıl Bursa, ondan önceki yıl İstanbul ve daha önceleri de Diyarbakır…. Seyyar bir aile gibi her yıl kendimizi farklı bir yerde buluveriyoruz.

Son birkaç gündür öğleye kadar uyuyorum. Bu benim alışkın olmadığım bir yaşam tarzı.İşimden mi, yoksa bana çocukluğumdan kalan bir alışkanlık mı bilmiyorum ama saat 6 dedi mi ayaktayım. Her ne kadar bazı arkadaşlarım erken yatmamı ve erken uyanmamı yadırgasa da ben onlara sadece; ‘ bir deneyin’ diyorum. Farkını kendiniz test edin.

Öğleleri, çok sıcak olduğu için annemle beraber ev işlerini yaparak onunla sohbet ediyorum. Bekar erkek bir öğrencinin en nefret ettiği şeylerden biri olmasına rağmen, insanın annesiyle beraber bulaşık yıkaması da ayrı oluyor. Geriye kalan vakitlerde de sanal alemin bilinmeyen köşelerinde gezinip veya eş dostla geyik yapıyorum.

Bu arada; ev yemeklerini nasıl özlediğimi tahmin bile edemezsiniz. Bilhassa, dolma ve karnıyarık. Hımmm! Tadı hala damağımda. İstanbulda menemen ve patates yemekten bay geldi artık. Hani insanın ev ortamını gördükten sonra şöyle 'Oh be dünya varmış ' diyesi geliyor. (^_^)

Ayrıca, geceleri sivri sinek ısırıklarından da gına geldi. Gerçi birkaç gün içinde bağışıklık kazandık ama yinede insanın kollarında kırmızı kırmızı noktacıkların olması asap bozucu işte.

SEYR-İ HAREM

2007-08-27T00:58:00.003-07:00

Harem otogarının izbe köşelerininin birinde, dükkan mı kahvehane mi olduğu pek anlaşılmayan, yolcuların telaşlı telaşlı otobüs firmalarına koşuşturdukları ve benim de civardaki banklardan birinde arkadaşımı yolculamak üzere beklediğim bir ikindi vakti biraz yorgun, biraz uykusuz ve biraz da mutlu bir şekilde yazımı yayına hazırlıyorum.

Sözün burasında Harem demişken; bizim Diyarbakır’ın bir zamanlar sebze hali olan daha sonralarda da ilçe otogarına dönüşen ve şimdilerde ise ne olduğunu bilmediğim bir yapıyı andırıyor. Buraya kaç kez geldim, kaç kez buradan yolcu alıp, yolcu uğurladığımı hatırlamıyorum ama galiba Harem İstanbuldaki vazgeçilmez uğrak yerlerimden biri halini aldı ve almaya da devam edecek.

HOLEYYYYYY. TATİLE GİRİŞ

2007-08-27T00:58:00.001-07:00

Nihayet uzun zamandan beri beklediğim an gelmişti. Hiç bitmeyecek diye sandığım adeta bana yıllar gibi gelen şu koca kırk beş gün bitivermişti işte. Kurtulmuştum artık. Yalnız başına çalışmanın nasıl zor olduğunu bir kez daha anlamıştım. Bir kez daha iş arkadaşımın kıymetini anlamıştım. Bir kez daha ‘ Bir elin nesi, iki elin sesi var’ sözünü iliklerime kadar hissetmiştim.

BLOG CAMİASINA BİR KATKI

2007-08-27T00:47:00.000-07:00

Uzun zamandan beri gerek akrabalarımdan gerekse de arkadaşlarımdan aldığım tepkiler sonucu Türkçe de yazı yazmaya karar verdim. Hoş, yazdıklarımı millet beğenir mi bilmiyorum ama meramımızı dile getirmek adına blog camiasına bizim de bir katkımız olsun dedik.